INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel
 

 Let's embrace the point of no return & Serena

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Alice Fairfax
Alice Fairfax
Class 3
Aantal berichten : 107

Character Profile
Alias: Aisa
Age: 19 when she became immortal
Occupation:
Let's embrace the point of no return & Serena Empty
BerichtOnderwerp: Let's embrace the point of no return & Serena   Let's embrace the point of no return & Serena Emptyvr okt 02, 2015 10:19 pm

Let's embrace the point of no return & Serena Tablepic2_by_wooschie-d8g5867
if looks could kill

Wat deed een mens (correctie: mutant in dit geval) als hij of zij niet kon slapen? De een draaide zich nog een paar keer om, woelend in de dekens, de ander telde schapen om in slaap te vallen - maar waarom juist schápen, had Alice zich al afgevraagd sinds ze voor het eerst van de uitdrukking had gehoord - ze zaten hier toch verdomme niet op een boerderij, of wel?
Alice daarentegen had meteen haar dekens van zich af geslagen en was uit bed gesprongen, meteen weggetrokken van de warmte van de dekbed en de kou van de vroege herfstnacht begroette haar als mist die door de muren en ramen van de kamer trok. Ze wilde niet meer slapen.
Nachtmerries hadden haar die nacht geteisterd en het laatste wat Alice nog wilde was haar ogen dichtdoen en keer op keer in die afgrijselijke dromen terechtkomen - opnieuw het levenloze lichaam van Cedric voor zich zien, opnieuw in de kerker gesmeten worden, opnieuw nét niet verdrinken.
Stilletjes, om Lucy niet wakker te maken, had ze haar blonde haren in een staart gebonden, haar joggingbroek en sneakers aangedaan en was ze de kamer uit geslopen - misschien zou een rondje rennen op de atletiekbaan haar gedachten verzetten.
Voordat ze wegging uit haar kamer had ze nog snel haar mp3-speler met de bijbehorende oortjes meegegrist - het blauwe elektronische dingetje was een cadeautje van Clyde en Damian geweest, haar zelfbenoemde personal trainers, die haar hadden gezworen dat sporten veel beter ging als er muziek in je oren dreunde. Lopend door de gang van de slaapkamers draaide ze het apparaatje door haar handen, tikte op het beeldscherm en probeerde iets van een aan-knop of iets dergelijks te vinden waardoor het op zou lichten, maar het scherm bleef op zwart staan.
De blondine was nu al een tijdje op het eiland maar toegegeven - veel van de moderne technologie anno 2035 wist ze niet. Haar nieuwe 'slimme' mobiel had ze nu nog redelijk aan de praat gekregen, maar de mp3-speler was als een soort geavanceerde puzzel voor haar, hoewel het volgens Clyde en Damian een veel ouder apparaat uit de 'middeleeuwen' (haha, de grap!) was. Waarom heette het ding eigenlijk zo? Mp3? De m was simpel - muziek. Maar de p? Muzieks... Peler? En het getal drie dat na die twee letters kwam? Een wiskundig dat aangaf dat het apparaat uit drie stukken zou moeten bestaan?
Ze zou er zo wel achter komen. En anders zou ze het ding wel aan een leraar geven die er wel iets vanaf wist, met het excuus dat het ding 'niet werkte'.
Met de muziekspeler stevig in haar handen geklemd bereikte ze de renbaan en Alice ademde de frisse ochtendlucht in. Een complete baan voor haar alleen, niemand in de buurt. Iets beters dan dit bestond bijna niet.

Zou ze dan toch opnieuw proberen om het apparaat aan de praat te krijgen? Waarom ook niet - als Clyde en Damian beweerden dat rennen zó veel beter was met muziek. Alice wikkelde het witte koord van de oortjes van de mp3-speler af en stopte ze in haar oren, zoals ze andere mutanten wel eens op de school zag rondlopen.
Wacht, wat was dat? Een klein knopje op het apparaat dat ze nog niet had gezien? Op hoop van zegen drukte ze het knopje in en - het beeldscherm lichtte op.
En een techno-liedje dreunde op vol volume dreunde haar oren in.
'GOD!' Geschrokken van het plotselinge harde geluid trok ze de oortjes uit haar oren en smeet het blauwe apparaat een paar meter de renbaan op. Cadeautje of niet, dit ding was iets dat in háár tijd als een vervloekt voorwerp zou worden gezien en daarna waarschijnlijk ritueel zou worden verbrand.
Nog rillend van zowel het harde geluid als de koude ochtendlucht staarde ze voor zich uit, totdat ze opeens het silhouet zag van iemand die ze met haar slaperige hoofd nog niet had opgemerkt (focus, Alice!) en die het schouwspel vast en zeker had zien gebeuren.
Wat een fantastisch begin van de ochtend.

Terug naar boven Ga naar beneden
Serena Vegara
Serena Vegara
Class 3
Aantal berichten : 103

Character Profile
Alias: Femme Fatale
Age: 17
Occupation:
Let's embrace the point of no return & Serena Empty
BerichtOnderwerp: Re: Let's embrace the point of no return & Serena   Let's embrace the point of no return & Serena Emptyzo nov 01, 2015 10:06 pm

I said to him, Forget what you thought
'Cause good girls are bad girls that haven't been caught
Ze staarde naar het plafond, niet dat daar iets mee zou gebeuren, maar toch staarde ze er naar. De reden erachter had ze nooit begrepen. Ze deed het gewoon, met haar typische Serena-staar. Dè Serena-staar. Misschien was het om die te behouden, om die te oefenen. Maar dat was niet echt nodig. Ze deed die zo vaak dat ze het eigenlijk wel altijd kon. Wanneer ze het maar wou, ze kon het. Ze dacht ook niet dat er iemand was met een betere staar als zij, maar dat was deels gewoon haar karakter. Ze had altijd eigenlijk wel een groot ego gehad. Toch had ze er nu genoeg van, ze sloeg de deken van haar af, en ging rechtop zitten. Een moment later stond ze op en liep naar haar kledingkast. Die haar zus -die nu aan het slapen was gelukkig- altijd plunderde. Serena was erg gesteld op haar kleding, en ze vond het niet zo leuk dat Esther altijd erdoorheen ging en het achter liet als een slagveld. Erger nog, een mijnenveld. Of gewoon als een winkel na een uitverkoop waarvan de korting opliep tot 75%.

Al snel had ze haar sportkleding aan. Misschien iets te koud voor de herfst, maar daar kon ze tegen. Ze was een Italiaanse, en had warm bloed. Haar haar deed ze in een hoge staart, en zelfs toen kwam het nog tot ver over haar schouders. Ze deed haar schoenen aan en pakte haar mp3-speler -met oortjes- en de sleutel van de kamer. Ze had merkkleding aan, ze was een merkmeisje. Ze droeg geen kleding van onbekende merken. Haar pap en mam hadden genoeg verdiend, en haar moeder verdiende nog steeds. Evenals haar stiefvader. Dat gaf haar alle redenen om dat geld af en toe uit te geven, toch? Ze liep naar het sportveld. Wat ze wel vaker deed als ze s'nachts niet kon slapen. In Italië was ze altijd door de stad gaan lopen, daar was geen sportveld. Maar hier wel. Serena hield wel van sporten, hardlopen. Ze had een goede conditie, en ze wou die ook behouden. Vechtsporten had ze ook wel eens gedaan, training had ze daarvoor gehad. Wedstrijden nooit, maar ze kon het wel goed. Een soort natuurlijke aanleg.

De zon was net wakker, en ze merkte dat het buiten best koud was. Haar jasje was ook niet echt warm, maar het hielp wel wat. Ze ging nu ook niet meer terug. De renbaan kwam al in zicht, en ze zag daar een meisje naar toe lopen. Serena besteedde er nu geen aandacht aan, vast nog een vroege vogel. Maar dit meisje deed wel wat heel raars, Serena kwam haar richting oplopen, toen ze haar oortjes in haar oren stopte. Ze deed iets met de mp3 speler, en gooide die toen weg. "GOD!" Had het luid uit haar mond geklonken. Het ding landde vlak voor Serena's voeten. En Serena kon er niets aan doen, ze moest lachen. Best hard ook. Het zag er gewoon erg grappig uit. Serena raapte het ding op, en begon met scrollen door de muziek. Niet slecht op zich. Ze liep naar het meisje toe met haar typische loop en stopte een paar meter voor haar. "Heb je nog nooit een mp3-speler gezien?" Vroeg ze wat spottend en nog steeds een beetje lachend. Ze sloeg haar armen over elkaar en wachtte af.

Outfit x Jacket
### WORDS , TAGGED , NOTES  ©
Terug naar boven Ga naar beneden
Alice Fairfax
Alice Fairfax
Class 3
Aantal berichten : 107

Character Profile
Alias: Aisa
Age: 19 when she became immortal
Occupation:
Let's embrace the point of no return & Serena Empty
BerichtOnderwerp: Re: Let's embrace the point of no return & Serena   Let's embrace the point of no return & Serena Emptyma nov 02, 2015 9:45 pm

Let's embrace the point of no return & Serena Tablepic2_by_wooschie-d8g5867
if looks could kill

Een betere ochtend kon dit nu al niet meer worden, bedacht Alice zich met een sarcastisch glimlachje op haar gezicht. Want eerlijk, wat was er nou beter dan je in de vroege morgen helemaal kapot schrikken van harde muziek om vervolgens een modern muziekapparaat een paar meter verder tegen de grond aan te smijten? Juist: je in de vroege morgen helemaal kapot schrikken van harde muziek om vervolgens een modern muziekapparaat een paar meter verder tegen de grond aan te smijten terwijl een toevallige toeschouwer gretig toekeek hóe je dat deed en er ook nog plezier aan leek te beleven.

Met haar blik op standje 'woedend' - ze moest zich inhouden om haar ogen niet meteen rood te laten flitsen, anders kreeg ze sowieso Clyde achter zich aan (de blondine wist niet hoe hij het deed, maar hij zou haar vast en zeker op kunnen sporen met zijn secundaire mutatie om altijd op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te kunnen zijn - keek ze het meisje aan dat bijna uit de ochtendmist leek op te doemen, zo plotseling was te ten tonele verschenen - of zo druk bezig was Alice met de muziekspeler geweest dat ze haar niet eens had opgemerkt.
Haar gelach galmde over de renbaan heen, een geluid dat Alice's woede nog verder aanwakkerde, en bijna meteen wilde ze het op een lopen zetten om het meisje aan te vliegen, maar gelukkig kwam zij al in beweging waardoor de blondine al een stuk minder moeite meer hoefde te doen.
De tijd die zij erover deed om dichterbij te komen, gebruikte Alice om het meisje nog eens beter te bekijken. Zwarte broek, grijs shirt, rood haar - en door dat laatste uiterlijke kenmerk kwamen haar gedachtes aan Lucy naar boven, die waarschijnlijk nog vredig lag te slapen in haar bed. Of juist wakker was geworden en zich nu angstig afvroeg waar Alice was, en van die gedachte trokken meteen de rillingen over haar rug. Ugh, als dit akkefietje afgelopen was - wat, als het aan Alice zou liggen, ook heel erg snel zou gebeuren, zou ze weer terug in haar bed kruipen en dan maar met wijd open ogen naar het plafond van haar kamer liggen staren. Alles beter dan hier in de vrieskou met een elektronisch apparaat lopen te klooien en blijkbaar ook nog het risico te lopen om arrogante roodharige meisjes tegen te komen die hetzelfde plan hadden als zij zelf - even wat lopen op de renbaan.
Het meisje had het elektronische ding al opgeraapt (mooi, zo hoefde Alice dat zelf niet meer te doen) en zat er nu wat op te tikken - blijkbaar had het apparaat zowel haar worp van een paar meter afstand als de niet zo zachte landing op de grond van de renbaan overleefd - wat voor Alice al bijna een bevestiging was dat het apparaat op de één of andere manier vervloekt moest zijn.
"Heb je nog nooit een mp3-speler gezien?" bracht het meisje uit - sporen van haar lach die zojuist over de renbaan schalde waren nog in haar stem te horen, waardoor Alice niets liever wilde dan het apparaat uit haar handen te rukken en het roodharige meisje zelf een paar meter verderop de renbaan op te gooien, maar ze wist zich tot nu toe goed in te houden. Wat moest ze nou met die vraag? Eerlijk vertellen dat ze uit de Middeleeuwen kwam, vijfhonderd jaar van culturele, historische en technologische ontwikkeling had gemist omdat ze in een kerker had gezeten en daarna door een roodharige vrouw bevrijd was, naar dit eiland gebracht was en zich sindsdien hier verbleef? Natuurlijk niet.
'Het apparaat dat je op dit moment in je handen hebt,' siste ze, met nadruk op de laatste vier woorden om nog eens duidelijk te maken dat de muziekspeler nog steeds aan haar toebehoorde ook al had zij het ding nu vast, 'heb ik toch wel vaker dan één keer in mijn leven gezien. Wat een verrassing, nietwaar, als je je bedenkt dat ik hem net nog in mijn handen had?'
Het was in ieder geval geen complete leugen.

Terug naar boven Ga naar beneden
Serena Vegara
Serena Vegara
Class 3
Aantal berichten : 103

Character Profile
Alias: Femme Fatale
Age: 17
Occupation:
Let's embrace the point of no return & Serena Empty
BerichtOnderwerp: Re: Let's embrace the point of no return & Serena   Let's embrace the point of no return & Serena Emptyza nov 07, 2015 10:58 pm

I said to him, Forget what you thought
'Cause good girls are bad girls that haven't been caught
Ze wist niet wat het was met haar, maar ze kon maar niet in slaap komen. Schaapjes tellen ging ook niet werken, dat had nog nooit geholpen bij Serena. Messen tellen, of maffiosi stilletjes opnoemen, dat werkte andere dagen nog wel eens. Maar nu in ieder geval niet. Er was dan ook een einde gekomen aan naar het plafond staren met een van haar dodelijke blikken, genoeg daarvan. Serena had een ding voor sporten, voor hardlopen om precies te zijn. En dan ook in de ochtend. In Italië was dat was lastiger geweest, daar had ze altijd door de stad gerend. Maar op dit eiland was een sportveld, prachtig toch? Was er toch nog iets goeds aan dit eiland. Vele nadelen waren er op te noemen, maar dit was dan toch een klein lichtpuntje. Al snel had Serena haar sportkleding aan, zonder Esther wakker te maken. Ze had wel even moeten zoeken naar haar kleding, omdat Esther de leuke gewoonte had om door haar kledingkast te gaan en die achter te laten als een slagveld. Maar daar zou ze later vandaag nog wel wat aan doen. Misschien zou ze Esther's kast wel omgooien, wie wist. Of alle kleding doorgaan en eruit pikken wat ze leuk vond. Dat was waarschijnlijk niet veel, want Serena vond dat zijzelf een stuk betere smaak had dan haar halfzus. Echt hoor, wat die soms wel niet aanhad. Misdadig gewoon. Maar nu was ze dus klaar om te gaan, nog snel even haar  mp3-speler -met oortjes- en de sleutel van de kamer meepakken en ze kon gaan.

Eenmaal op het sportbaan zag ze dat ze niet de enige was. Er was nog een meisje, nog een vroege vogel. Serena's schoonheidsslaapje zou wel een andere dag komen nu. Ze was nou eenmaal een vroege vogel. Je zou het niet denken, maar toch was ze het. Net zoals ze wel van hardlopen hield. Dat onderhield haar conditie tenminste, en die had ze zeker. Net zoals ze meerdere vechtsporten had gedaan. Nooit lang, maar ze had ze wel gedaan. Voor een maand of twee meestal. Lang genoeg om de belangrijke dingen op te pakken. Maar nu gebeurde er toch wat lachwekkends. Het blonde meisje leek te schrikken en gooide haar mp3-speler weg. "GOD!" Had het geklonken. Serena kon het niet helpen, ze moest lachen. Ook niet zo zachtjes. De red-head raapte het ding op, en begon met scrollen door de muziek. Niet slecht op zich. Ze liep naar het meisje toe met haar typische loop en stopte een paar meter voor haar. "Heb je nog nooit een mp3-speler gezien?" Vroeg ze wat spottend aan het meisje voor haar.

'Het apparaat dat je op dit moment in je handen hebt,' siste de blondine naar haar, met nadruk op de laatste vier woorden. Wow, easy aan doen hoor. Naja, Serena zou zelf ook boos zijn geworden. Maar nu waren de rollen omgedraaid, dus Serena had al het recht om te lachen. Dat had de blondine vast ook gedaan. 'heb ik toch wel vaker dan één keer in mijn leven gezien. Wat een verrassing, nietwaar, als je je bedenkt dat ik hem net nog in mijn handen had?' Serena trok even een wenkbrauw op en keek haar aan. "Doe maar rustig hoor, het was maar een simpele vraag." Zei ze poeslief. Er was alleen wel een wat bitchy ondertoon te horen. Best duidelijk zelfs. "Je muziek hierop is in ieder geval niet slecht." Vervolgde ze schouderophalend. Het was waar, en misschien zou ze door dit te zeggen ervoor zorgen dat ze niet met de blondine op de vuist hoefde. Ze was bezig met de oortjes om het apparaat heen te wikkelen, en keek het meisje even aan. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat ze de mp3-speler nog niet terug had gegeven. "Kun je vangen?" Vroeg Serena toen. Veel tijd om te antwoorden gaf ze het meisje niet. Ze gooide het ding naar haar toe, en was best benieuwd of de blondine het reactievermogen had om het ding nog op tijd te vangen.

Outfit x Jacket
### WORDS , TAGGED , NOTES  ©
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud
Let's embrace the point of no return & Serena Empty
BerichtOnderwerp: Re: Let's embrace the point of no return & Serena   Let's embrace the point of no return & Serena Empty

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Let's embrace the point of no return & Serena
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Selflessness ;; To give and ask nothing in return [Open]
» Closed - Embrace the struggle and let it make you stronger.
» Lookout point [Syler]
» Breaking point (&Adrian)
» Why does it rain? (&Serena)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Sportfields :: Athletics-
Ga naar: