INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel
 

 Winter Wonderland

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Melissa Ramsay
Melissa Ramsay
Class 2
Aantal berichten : 21

Character Profile
Alias: Tyto Alba
Age: 15 years
Occupation:
Winter Wonderland Empty
BerichtOnderwerp: Winter Wonderland   Winter Wonderland Emptydo jan 30, 2014 1:05 am



JYNN COLLINS466 WORDSFOREST
Ondanks dat de winter al lang begonnen was, leek de temperatuur alleen maar verder te dalen op Genosha Island. Alsof het weer nu, een maand nadat de winter echt bezig was, pas echt  door had dat het de bedoeling was dat het koud was. De kou betekende nog iets: In plaats van regendruppels daalden er zo nu en dan sneeuwvlokken neer vanuit de hemel. Zo was er de vorige nacht een frisse laag sneeuw gevallen. In de wereld van de gewone mensen zou dit betekenen dat er geen les was, omdat het dan voor velen onmogelijk was om de school te bereiken. Helaas woonden de leerlingen van de school op Genosha Island in de school zelf – wat betekende dat lessen gewoon door waren gegaan.

Melissa Ramsay was een meisje die daar op zich geen problemen mee had. Lessen hielden haar bezig en hoewel ze liever alleen bezig was en kleding of schilderijen maakte, vond ze het ook wel leuk om af en toe wat te leren. Nee, goed was ze er niet in. Sterker nog, de meeste informatie die ze meegekregen had was totaal onlogisch voor haar en het was waarschijnlijk slimmer voor haar om naar binnen te gaan en het nog eens door te nemen voor ze iets anders ging doen. Maar zo nu en dan had Melissa gewoon behoefte aan rust.

Het bos was voor Melissa de perfecte plek om rust te zoeken. Normaalgesproken zag het er al schitterend uit, maar nu was het extra speciaal door de sneeuw die gevallen was. Het was geen bijzonder dikke laag, maar toch gaf het het bos een bijzonder magische uitstraling. Een meisje met vleugels paste daar perfect tussen. Ook het zachte zonlicht van de late middag maakte deel uit van het bijna sprookjesachtige tafereel.

Melissa had een camera in haar handen. Met haar creatieve brein had ze al verwacht dat het bos er bijzonder uit zou zien, en nu ze de tijd had en de zon goed stond greep ze haar kans om wat foto’s te maken, die ze dan later als inspiratie kon gebruiken. Waarvoor wist ze nog niet zeker, maar wat ze wel zeker wist, was dat het ooit van pas zou komen.

Met die gedachte genoot Melissa met volle teugen van haar omgeving. Ze legde elk punt vast waar ze schoonheid in zag – wat praktisch het gehele bos was. Ze ging volledig op in haar werk, ondanks dat het lang niet zo intensief was en zeker niet zo veel concentratie nodig zou hebben als het maken van een jurk. Zo was Melissa nou eenmaal: als ze dacht dat ze alleen was, en als ze creatief bezig was, dan leek de rest om haar heen even stil te staan.
Het maakte haar volledig blind voor de persoon andere persoon die door het bos ronddwaalde.

Terug naar boven Ga naar beneden
Jynn Collins
Jynn Collins
Class 2
Aantal berichten : 187

Character Profile
Alias: Hit Girl
Age: 18
Occupation:
Winter Wonderland Empty
BerichtOnderwerp: Re: Winter Wonderland   Winter Wonderland Emptyma feb 10, 2014 10:04 pm

JYNN COLLINS
You can ask ‘Why’ all you want but it doesn’t mean a damn thing if you’re not listening to the answer.

Jynn had altijd al van sneeuw gehouden. Vroeger kon ze uren voor het raam zitten als het sneeuwde en het had een rustgevend effect op haar normaal nogal explosieve karakter. Want ja, soms was dat wel fijn, even rustig zijn. Dus nu leunde ze met haar ellebogen op de vensterbank en steunde met haar hoofs op haar handen. De sneeuw glinsterde prachtig, en het kleine kind in Jynn, wat toch nog ergens diep weggestopt zat, kwam een beetje tevoorschijn. Hoewel Jynn totaal geen fan van kou was, besloot ze toen toch naar buiten te gaan. Wie weet wanneer ze weer sneeuw zou kunnen meemaken. Ze moest nu toch van het moment genieten.
Ze wisselde snel haar oversized Superman-shirt die ze als pyjama gebruikte om voor één van haar favoriete Nirvana shirt, een blauwe ripped skinny jeans en daaronder haar zwarte glimmende Doc’s. Haar blonde lokken bond ze in een zwarrige knot in haar nek, ze liet het meestal los, maar nu was het wat handiger om het uit haar gezicht te hebben.
Ze zocht haar sleutels, die was ze altijd kwijt, en greep haar leren winter jack. Vrolijk stapte Jynn het gebouw door, naar de buitendeur. Die trok ze open en even bleef ze in de deuropening staan. Ze stapte met één voet in de sneeuw en tilde hem toen weer op om naar de afdruk te kijken. Niet zo veel bijzonders aan, maar toch. Vroeger werd ze altijd “beschermd” van dingen als ijs, sneeuw, hitte, regen, etc. Alsof je daaraan dood gaat. Het voelde bevrijdend dat er nu niemand was die achter haar aan liep om haar telkens in haar nek te hijgen. “Jyniver, pas op waar je loopt, je moet niet uitgleiden!”, “Jyniver, heb je wel genoeg kleding aan? Straks vat je nog kou!”, “Jyniver, drink je wel genoeg, niet te veel in de zon komen. Anders krijg je nog een zonnesteek!”. Jyniver dit, Jyniver dat. Alsof ze een baby was met een laag IQ en een falend immuunsysteem. Bovendien was Jyniver een niet eens bestaande naam. Jynn ook niet, maar dat klonk tenminste nog redelijk. Niet zo meisjesachtig als “Jyniver”. Ze was niet een soort Regina George. Want zo’n meisje paste bij de naam Jyniver.

Inmiddels liep Jynn stevig door. Ze had net bedacht waar ze heen zo gaan. Het bos. Ze had geen zin in drukte, net nu ze een beetje minder explosief was als anders. En het bos zou er nu heel sprookjesachtig uitzien en hoewel ze het nooit toegaf had Jynn toch een beetje een zwak voor sprookjes. Vooral Disney, maar kom op wie hield daar niet van?

Jynn had verwacht dat het wel wat donkerder zou zijn in het bos, wat wel fijn zou zijn na het felle licht wat weerkaatste op de sneeuw, maar ze was vergeten dat er in de winter geen blaasjes aan de bomen zitten. Ze rolde geïrriteerd haar ogen om haar eigen dommigheid en stak haar handen diep weg in de zakken van haar jack. Ze had geen handschoenen. Eigenlijk ook niet echt nodig, haar handen waren niet koud. Ze hield er gewoon van haar handen in haar zakken te doen. Het gaf haar op een rare manier iets meer zelfvertrouwen. Niet dat ze daar zo weinig van had.
Zo begaf Jynn zich steeds dieper het bos in, waar ze eigenlijk de weg niet kende, maar daar maakte ze zich even geen zorgen om. Ze zou er vast weer ergens uitkomen. En anders zou ze wel iemand de weg vragen. Als ze hier nu al iemand tegen zou komen.
En precies toen die gedachte door haar heen schoot, zag ze even verderop een ander figuurtje bewegen. Jynn bleef staan. Een soort vaste reactie. Ze observeerde de situatie. Het was een meisje, donker haar, camera. Ze fotografeerde geconcentreerd, alsof er niks om haar heen was dan wat ze aan het vastleggen was met haar camera. Jynn zuchtte en besloot toen toch maar door te lopen. Dan moest ze dus langs het meisje, maar ze moest toch vragen hoe je weer uit het bos kwam. Ze liep nu langzamer. Het was geen angst, meer een soort afschuw. Ze hield meestal niet zo van gezelschap. Ze had dus ook nog geen echte vrienden gemaakt, maar vrienden had ze nooit gehad en dus miste ze niks. Je kon niks missen als je niet wist hoe het voelde.
Vlak bij het meisje stopte ze, en kuchte redelijk luid. Yep, in mensen aanspreken zou ze nooit zo goed worden.


NOTES: het is echt veel onzin ik hoop dat je er wat mee kan…|| CLOTHES: wahey|| WORDS: 745
Terug naar boven Ga naar beneden
Melissa Ramsay
Melissa Ramsay
Class 2
Aantal berichten : 21

Character Profile
Alias: Tyto Alba
Age: 15 years
Occupation:
Winter Wonderland Empty
BerichtOnderwerp: Re: Winter Wonderland   Winter Wonderland Emptydi feb 11, 2014 8:36 pm



JYNN COLLINS484 WORDSFOREST
Voorzichtig streek Melissa met haar duimen over de knoppen aan de achterkant van haar camera. Op het LCD beeldscherm werden de foto’s weergegeven die ze gemaakt had. Ze skipte er doorheen om te kijken of alle foto’s een beetje gelukt waren, en ongeveer tussen elke 5 foto’s liet ze een glimlach zien die duidelijk maakte dat dat inderdaad het geval was. Ze wist dat de foto’s er anders uit zouden zien als ze ze eenmaal op haar computer bekeek, hoewel dit verschil de afgelopen jaren al sterk verminderd was. Techniek verbaasde haar, ondanks dat ze zichzelf vaak dwong om er mee te werken. Ze gebruikte liever papier, wat in deze tijd bijna een primitief middel leek te zijn, en andere traditionele middelen. Om nog maar niet te beginnen over haar stoffen collectie – die ze overigens nog wel in kleding veranderde met een uiterst moderne naaimachine.

Melissa had zich te diep in haar camera verdiept om te merken dat er iemand redelijk in haar buurt was komen staan. Normaal merkte ze mensen heel goed op. Ze was immers een angstig typje die altijd op haar hoede was, en daarnaast had ze haar versterkte gehoor wat zeker met de sneeuw goed zijn werk deed, maar om een of andere reden was ze gewoon vergeten om op te letten. Aan de ene kant was dit een teken dat ze heel tevreden was met de foto’s, trots zelfs. Aan de andere kant, zorgde dit er voor dat ze zo schrok van de kuch die het meisje liet horen, dat ze zich in een snelle beweging haar kant op draaide, waarbij haar vleugels zich lichtelijk openden en er een angstige uitdrukking op haar gezicht stond. Door de snelle beweging en het plotselinge verplaatsen van gewicht, gleed haar rechter voet onder haar lichaam weg en viel ze in een absoluut niet gracieuze wijze op haar kont. Ze had het geluk dat ze de band van de camera om haar nek droeg, zodat deze niet door de lucht vloog, maar veilig om haar nek bleef hangen.

In plaats van zich zorgen te maken over de pijn in haar kont of hoe ze zichzelf vernederd had in het zicht van een onbekende, was haar eerste reactie om haar vleugels weer in te vouwen. Ze schaamde zich rot, gedeeltelijk door de val, maar grotendeels omdat ze zich zo opengesteld had voor deze vreemde. Het kostte haar heel veel moeite om door te laten dringen dat ze zich hier niet hoefde te schamen voor haar vleugels, en hoewel ze nog geen rottige opmerkingen naar zich geslingerd had gekregen, bleef ze wantrouwend rond andere mensen.

In plaats van zichzelf weer overeind te helpen, wierp ze een angstige blik op de vreemdelinge die haar benaderd had. Dat haar achterwerk, benen en handschoenen nat werden van de sneeuw die onder haar lichaamswarmte smolt, stond ze niet bij stil. Wat zou deze meid met haar van plan zijn?

Terug naar boven Ga naar beneden
Jynn Collins
Jynn Collins
Class 2
Aantal berichten : 187

Character Profile
Alias: Hit Girl
Age: 18
Occupation:
Winter Wonderland Empty
BerichtOnderwerp: Re: Winter Wonderland   Winter Wonderland Emptyza maa 08, 2014 11:01 pm

JYNN COLLINS
You can ask ‘Why’ all you want but it doesn’t mean a damn thing if you’re not listening to the answer.

Jynn’s kleine kuchje bracht heel wat meer teweeg dan ze had bedoeld. Hij meisje keek verschrikt op. De vleugels op haar rug, die Jynn nog niet eerder waren opgevallen (je zag hier zo vaak aparte lichaamsdelen dat ze er al haast gewend aan raakte) openden zich lichtjes en het meisje gleed nogal oncharmant onderuit. Jynn trok haar wenkbrauwen hoog op. Gelukkig leek er niks mis te zijn met de camera die het meisje om haar nek had hangen. Anders had ze daar voor kunnen opdraaien.
Het meisje vouwde haar vleugels weer in en leek niet eens de minste moeite te nemen om weer op te staan. Ze zat in de sneeuw en keek… angstig omhoog. Angstig, voor haar. Haar hele leven was Jynn onderschat. Schattig noemden ze haar, tot dat ze hen een flinke klap verkocht dan spraken ze wel anders maar zo op het eerste gezicht was er toch echt niks angstaanjagends aan haar.
‘Erhm… oeps. Sorry.’ mompelde Jynn. ‘Is alles goed? Misschien moet je even opstaan, je word nogal nat nu. Niet handig. Is een beetje koud.’ sprak ze onhandig. Ze voelde er ook niet veel voor om het meisje te helpen met opstaan, simpelweg omdat ze daar toch zelf nog wel tot instaat leek en Jynn haast weigerde lichamelijk contact te hebben met mensen. ‘Ik wilde je niet laten schrikken. Gewoon de weg vragen, niet zo eng toch?’ zei ze. Ze veegde een pluk haar uit haar gezicht die los was gekomen uit haar knot en besloot toen maar gelijk haar haren weer los te doen. Ze sloeg het naar achteren, op haar rug, en keek het meisje afwachtend aan. Socially awkward? What do you mean? Jynn stopte haar handen weer ver in de zaken van haar jas, zoals ze altijd deed als ze zich ongemakkelijk voelde. Het was toch verbazingwekkend hoe ze zich prima wist te redden in situaties waar de meeste mensen de kriebels van zouden krijgen, maar een normale conversatie kon ze al bijna niet aan.


NOTES: Sorry dat het zo lang duurde, ik had het echt heel druk||[url=]CLOTHES[/url]|| WORDS:

Terug naar boven Ga naar beneden
Melissa Ramsay
Melissa Ramsay
Class 2
Aantal berichten : 21

Character Profile
Alias: Tyto Alba
Age: 15 years
Occupation:
Winter Wonderland Empty
BerichtOnderwerp: Re: Winter Wonderland   Winter Wonderland Emptyvr maa 21, 2014 11:29 am



JYNN COLLINS441 WORDSFOREST
Melissa had langer nodig dan ze zelf door had om zichzelf weer bij elkaar te rapen. Ze deed een simpele oefening die werkte om te kalmeren: tot tien tellen. Dus ze telde tot tien, en daarna nog eens, en een derde keer –
Bij de derde werd ze onderbroken door de vreemdeling. De blondine verontschuldigde zich, en sprak toen meer woorden die eigenlijk best... ongemakkelijk over kwamen. Het verbaasde Melissa, want ze zag er zo, nouja, cool uit. Ze zag er uit als een heel normaal en sociaal iemand, iemand die zich in de meeste situaties zonder problemen zou kunnen redden. Melissa wist niet of ze hier door geïntimideerd moest zijn of er dankbaar voor zou moeten zijn omdat ze nu niet de enige was die zichzelf had vernederd.
De betekenis van de woorden drong door en gaf haar geen tijd om over haar gevoel na te denken. Ze voelde beide, punt uit. “Oh, ja,” mompelde ze. Ze stond op, ietwat ongemakkelijk, en deed een korte poging wat sneeuw van haar kleding af te vegen. Dit gaf haar echter het gevoel dat ze zich alleen maar meer vernederde, dus hield ze er al snel weer mee op.
Ze zou zich wel willen afvragen waarom de vreemdeling haar niet geholpen had, maar was te druk met haar eigen sociale angst om zich om de ander te bekommeren. Wel deed de blondine een poging om een soort gesprek op gang te krijgen – iets wat Melissa alleen maar kon wensen. Haar antwoord kwam er dan ook stotterend en ongemakkelijk uit, alsof ze niet met een mede leerling maar met de koningin stond te praten of zoiets.
“Het – het is oké.” Ze staarde naar de grond. In gedachten strafte ze zichzelf hier voor – kijk haar gewoon aan, verdomme!

Melissa luisterde naar zichzelf. Haar blik viel op het gezicht van het meisje, en hoewel ze direct de neiging had om weer weg te kijken, moest ze van zichzelf blijven kijken. Vijf tellen hield ze het vol, voor ze haar ogen maar weer afwendde, deze keer naar haar camera. “Ik had je niet gehoord, niet gezien – ik had niemand verwacht.” Doe eens rustig aan, zo verstaat ze er niks van!

Haar vingers klemden zich om de camera heen. Ze verpestte het compleet. Alles kwam er verkeerd uit, ze stond volledig voor schut door hoe ze gevallen was, en dan had ze ook nog die vleugels. Maar weglopen zou ook asociaal zijn, toch?
Ze voelde haar onderlip trillen. De negatieve emoties werden even te veel. In een poging haar lip tegen te houden drukte ze haar tanden er in. Als de vreemdeling zich maar geen zorgen zou gaan maken...

Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud
Winter Wonderland Empty
BerichtOnderwerp: Re: Winter Wonderland   Winter Wonderland Empty

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Winter Wonderland
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Off to Wonderland
» Jae Winter
» Winter is here
» Winter is coming!
» Winter is coming. [Arianne]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Forest-
Ga naar: