INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel
 

 Turn all the colors to grey [+Allison]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptydo jan 21, 2016 10:24 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Eigenlijk wist hij niet precies waarom hij naar buiten ging op klaarlichte dag, misschien was hij de drukte van binnen gewoon zat, omdat iedereen door de kou op een kluitje binnen zat, of misschien vond hij sneeuw gewoon stiekem wel een beetje leuk. Aan zijn gewoonlijke gesjok kon niemand zien dat hij zichzelf een plezier deed om buiten te wandelen, maar zijn scheve glimlach deed misschien wel anders vermoeden. Zoals altijd deed alleen zijn hem een groot plezier, zeker in een rustige omgeving, en zelfs als hij iemand in zijn blikveld kreeg, was zijn gemixte houding van arrogante en ergernis iets wat mensen snel deed afschrikken. Zo volgde hij ook de weg waar de minste voetafdrukken op het pad stonden en blies van geluk zijn adem uit toen hij merkte dat het gekozen pad door het bos leidde. De kans op schaduw was des te groter en dat betekende dat hij straks niet oververmoeid raakte door het voortdurende gebruik van zijn mutatie. Toen hij de eerste paar passen op het pad zette, liet hij de zelf gecreëerde schaduwen verdwijnen en begon met een wat gemotiveerder tredje onder de bomen door te lopen. Het kon zijn dat hij plotseling terug moest denken aan die keer dat er sneeuw in zijn nek was gevallen, want zijn blik ging af en toe nerveus omhoog, richting de met sneeuw bedekte kale takken. Zelfs een klein musje kon al een lawine van sneeuw kunnen veroorzaken en een keer getergd worden door een dier was meer dan genoeg. Het pad dat hij volgde werd steeds smaller en de bomen leken steeds dichter op elkaar te komen staan. Omdat het een pad was dat meer afgelegen in het bos laag werd de laag sneeuw onder zijn schoenen ook beduidend dikker, waardoor het hem ook moeilijk werd gemaakt nog verder te lopen als hij geen doorweekte voeten wilde.
Een plotseling idee schoot hem te binnen en deed hem nog wat schever grijnzen. Christophe besloot een eindje terug te lopen, waar hij nog wel enkele voetsporen kon zien die niet tot die van hem behoorden en verborg zich achter een brede boomstam. Stilletjes zakte hij door zijn knieën en raakte een hand vol sneeuw op van de grond en begon deze in een balvorm te kneden. Ze bleef hij enkele secondes staan, totdat hij een heel licht knarsend geluid hoorde. Was het sneeuw dat onder een gewicht in elkaar werd gedrukt? Of was er iemand stenen aan het eten? Either way, een doelwit, Christophe sprong voorbij de boomstam en wierp de sneeuwbal in de richting van het geluid. Toen hij echter het doelwit zag, verdween de grijns op zijn gezicht als sneeuw voor de zon, want het was maar een kraai geweest die hopeloos zijn snavel in de grond had geboord op zoek naar wormpjes. De sneeuwbal raakte ook nog eens zijn doelwit niet en de zwarte vogel keek wat verbaasd op, totaal niet geschrokken van de bal die op een boom in de buurt uit elkaar was gespletterd. Mission accomplished, zeg.
words: idc | tag: a crow hihi | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyvr jan 22, 2016 8:24 pm

YOU THINK MY LIFE IS EASY,
I’M A HUNTRESS. I HATE THAT FEELING, THE FEELING WHERE YOU STAND ON THE SIDELINE AND JUST HAVE TO WATCH HOW YOUR LIFE IS CUMBLING APART. I WANNA FEEL STRONGER THAN THAT. I WANNA FEEL POWERFUL AND WITH ALL THE FAMILY THAT I’VE LOST,I COULD USE A FEW FRIENDS. -------------------------------------------------------
Turn all the colors to grey [+Allison] 2wr0rbc

De pijl floot, hij floot aan een razend tempo door de lucht alvorens hij zich steenhard vast zette in het doel. Zelf iemand die geen geoefend oog had kon zien dat het niet preciezer kon gemikt zijn. Allison kneep haar ogen bedenkelijk samen en greep naar een andere pijl over haar schouder in haar pijlenkoker. De beweging was zo natuurlijk, zo eigen aan haar dat het haast gracieus leek. Vloeiend zette ze de pijl op haar boog, ze spande de pees aan en liet de pijl gaan zonder zich druk te maken over waar hij terecht zou komen. Hij deed exact wat Allison verwachtte dat hij zou doen, hij boorde zich rechtdoor de pijl die er al zat naar het midden van de roos. Het was frustrerend, Allison was gefrustreerd door dit alles. Zo kon nooit mis mikken en haar passie was boogschieten, wat was boogschieten zonder mikken? Ze liep op de pijlen af, de ene was helemaal doormidden gescheurd door de ander. Ze bleef staan en keek de oefenpop onderzoekend aan terwijl ze probeerde te onderhandelen met haar hoofdpijn. Uiteindelijk zat er maar één ding op, naar buiten gaan, de kou in, dan zou ze weer ruimte krijgen en zou haar clairvoyance weer zijn werk doen en de hoofdpijn verdwijnen. Maar ze had het niet voor de koude en er lag een dikke pak sneeuw om dat aan te geven.

Ze nam een douche op haar kamer, trok de warmste kleren aan die ze kon vinden en bleef voor het raam talmen terwijl ze naar buiten keek. Haar vingers streken bedenkelijk langs haar ketting, langs de sleutel die Oliver haar had gegeven. Er waren niet veel studenten buiten, velen dachten wat Allison dacht, het is te koud om buiten te zijn. Toch had ze altijd geleerd van haar vader om in iedere weerssituatie te kunnen functioneren, dus misschien moest ze het gaan zien als een soort goede oefening. Ze trok haar handschoenen aan, haar muts en sjaal en liet haar kamer en liep de koude dag tegemoet. Terwijl ze de deur open duwde sprong de kou haar haast aanvallend aan. Ze perste haar lippen op elkaar en probeerde er niet al te negatief naartoe te kijken, sneeuw had ook leuke dingen. Al was het lang geleden dat “plezier” nog in haar woordenboek had gestaan.

Ze was nog maar een honderdtal meter van school verwijderd toen er een beeld uit de omgeving haar hoofd binnen drong, drie seconden, niet langer. De eerste seconden vertegenwoordigde een sneeuwbal die door de lucht vloog, in de tweede seconde kreeg ze te zien voor wie het bestemd was, een arme kraai. De derde seconde … er kwam gelijk een brede glimlach op haar lippen, Christophe. Ze hadden elkaar al eerder ontmoet en ze vond de definitie van plezier aardig hard zijn kant op leunen. Daarnaast, hij viel een onschuldige kraai aan, eens zien of hij dat ook bij onschuldige meisjes zou doen. Ze veranderde haar koers richting het bos, liet het drie seconden beeld een soort van gids zijn. Naarmate het bos naderde werd ze oplettender en kreeg ze meer en meer beelden door. Aangezien Christophe haast de enige was die daar liep waren de beelden hoofdzakelijk zijn arrogante afschrikkende houding, wat haar nooit echt had geïntimideerd in de eerste plaats. Toen ze dicht genoeg was veranderde haar houding, ze werd zachter in het stappen, wat een hele klus was in deze sneeuw. Ze bleef achter een boom staan en nam een handje vol sneeuw tussen haar handschoenen, probeerde het te kneden tot iets wat op een sneeuwbal begon te lijken. Dit had ze nog nooit gedaan maar het idee om hem te raken, en ze wist dat ze hem zou raken, was gewoon lachwekkend om het te laten liggen. Ze keek met een grijns naar haar sneeuwbal kwam van achter haar boom en gooide het razendsnel zijn kant op, recht tegen zijn achterhoofd. Ze beet onschuldig op haar onderlip. ‘Wat heeft die vogel jou misdaan om dit te verdienen Christophe?’ Vroeg ze bij wijze van begroeting, zachtjes grinnikend offcourse, ze had hem geraakt …
Tag; Christophe | Words; 681 | Clothes
TEMPLATE BY LILY (HER MAJESTY'S FINEST.) ATATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyvr jan 22, 2016 11:52 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Het dier bleef rustig op zijn twee zwarte poten staan en keek hem met een schuin getild kopje met zijn kraaloogjes aan, alsof hij de vraag stelde; ‘Dude, waarom?’. Uiteindelijk hopte het dier weer verder, op zoek naar zijn maaltijd en stond Christophe daar maar een beetje naar de uit elkaar gesplette sneeuwbal te kijken. Een vogel vernemen voor een mens was één ding, maar dan ook nog zo erg missen? Er was serieus iets mis met zijn zintuigen. Ah well, hij besloot de schuld maar op de kou te gooien en wilde zich net weer omdraaien toen hij een klap op zijn achterhoofd voelde. “Put--!” Hij had gedacht dat iemand, of iets (crazy eyes naar die kraai), hem op zijn achterhoofd had geslagen, maar toen hij zijn hand erover heen liet gaan voelde hij de koude sneeuw. Nee, nee, niet alweer. De flashbacks naar dat paard dat sneeuw uit de bomen had doen vallen vloog alweer in zijn hoofd voorbij en een beetje nerveus richtte hij zijn blik omhoog, om daar eigenlijk niets te zien bewegen. Terwijl hij het overige sneeuw van zijn schouder klopte, voordat het zou smelten en de kou in zijn kleren zou trekken, draaide hij zich om. De verbaasde gelaatsuitdrukking verdween en hij sloeg beide handen voor zijn gezicht toen hij Allison zag. Nee, had een petite fille hem nou van zo ver geraakt..? Een schaamtevolle kreun verliet zijn mond en hij liet zijn handen langzaam van zijn gezicht afglijden.
‘Wat heeft die vogel jou misdaan om dit te verdienen Christophe?’ Een uiterst sarcastische glimlach verscheen op zijn gezicht en hij liet het laatste beetje sneeuw van zijn schouders afvallen. Die kreeg ze hoe dan ook terug, wanneer ze het totaal niet zou verwachten. De vogel was onderhand uit zijn zichtveld verdwenen, dus echt medelijden kon hij nu niet opwekken voor dat dier. “Ik had gehoopt dat mijn slachtoffer van menselijker formaat was.” zei hij dan maar, met een scheve glimlach die hij speciaal voor Allison al aan het begin van de conversatie liet zien. “Je weet maar nooit, misschien was het wel een shapeshifter.” Alles kon hier op Genosha.
Toen de wind een zacht briesje opzette werd hij weer merkzaam gemaakt van de plek waar hij zojuist op was geraakt door de sneeuwbal, waar hij bijna 100% zeker van was dat die van Allison afkomstig was gezien ze wel wat sneeuwvlokjes op haar handschoen had. “Maar wat heb ik jou misdaan eigenlijk?” Hij wreef nog even over zijn achterhoofd, omdat de kou wel een beetje begon te prikkelen. “Vertel me niet dat je nu opeens de vogelbescherming bent, hm?”
words: idc | tag: allison | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyza jan 23, 2016 10:48 am

YOU THINK MY LIFE IS EASY,
I’M A HUNTRESS. I HATE THAT FEELING, THE FEELING WHERE YOU STAND ON THE SIDELINE AND JUST HAVE TO WATCH HOW YOUR LIFE IS CUMBLING APART. I WANNA FEEL STRONGER THAN THAT. I WANNA FEEL POWERFUL AND WITH ALL THE FAMILY THAT I’VE LOST,I COULD USE A FEW FRIENDS. -------------------------------------------------------
Turn all the colors to grey [+Allison] 2wr0rbc

Recht tegen zijn achterhoofd, het kon waarschijnlijk niet beter gemikt zijn dan dat, hij had dan ook geen flauw idee dat het een mutatie van haar was om nooit te missen. Het enige wat hij wist was dat ze mutaties kon overnemen, niets meer en niets minder. Dus ze was stiekem wel in het voordeel, al had ze geen idee waar hij tot in staat was. Maar het was wel mooi, de sneeuw die open spatte op zijn achterhoofd en tegelijk een ongelofelijke grijns teweeg bracht op haar lippen. Haar ogen gingen naar de zwarte vogel die weg sprong en kleine afdrukjes achter liet in de dikke sneeuw alvorens hij opvloog naar één van de bomen. Alsof hij wist dat dit in geen mogelijke manier vredig kon aflopen, wat het ook niet zou doen. Allison was er van overtuigd dat Christophe haar dit betaald zou zetten, al had hij momenteel nog geen idee dat zij hierachter zat. Het spannende aan Christophe was dat ze het nooit zou zien aankomen, dus haar waakzaamheid was haarscherp, enkel voor hem. Ze keek met een onderdrukte glimlach toe naar zijn handelingen, hoe hij de sneeuw van zijn achterhoofd veegde en een snelle blik naar boven wierp alsof het plots sneeuwballen was gaan regenen.

Toen hij zich omdraaide naar haar stak ze haar hand wuivend op en lachte gelijk toen hij zijn handen voor zijn gezicht bracht. Defeated by a girl, vanop een redelijk verre afstand terwijl het hem niet was gelukt de zwarte vogel te raken. ‘Ik weet het,’ stemde ze begripvol in met zijn schaamtevolle kreun. ‘Not cool.’ Ze kon het niet laten ergens triomfantelijk te klinken, al was er niets aan om over te triomfen, ze kon nooit mis raken … maar dat wist hij natuurlijk niet. Ze wreef haar handen tegen elkaar waardoor de laatste sneeuwrestjes van haar handschoenen naar beneden vielen. Het zou zeker niet cool worden als ze straks kou zou krijgen, zoveel was zeker. Haar vraag bracht de welgekende Christophe-sarcastische glimlach op zijn lippen gevolgd door een antwoord. ‘Achzo.’ Knikte ze instemmend terwijl ze naar hem toe wandelde. Ze was in een opperbest humeur plots en dat was allemaal zijn schuld. ‘Je hebt nog wat sneeuw,’ ze zweeg en veegde nonchalant wat sneeuw snel van zijn schouder. Shape shifters, haar blik ging naar de boom waarin de vogel eerder had gezeten maar die was weg, het was mogelijk. Ze knikte en keek kort naar de scheve glimlach op zijn lippen alvorens ze naar het pad keek waar hij vandaag was gekomen, een boom. ‘Verveelde je je zo erg dat je besloot random mensen aan te vallen, of dieren?’ Vroeg ze met een blik naar de boom van waarachter hij was opgedoken voor de “verrassingsaanval”.

Toen hij de vraag terug stelde haalde ze kort haar schouders op. ‘Nee, ik sta niet in voor dierenbescherming.’ Schudde ze grijnzend haar hoofd. Ze wandelde naar een boom en schraapte de sneeuw eraf tussen haar handschoenen. ‘Het was gewoon,’ ze zweeg en keek naar haar nieuwe sneeuwbal die langzaam weer vorm kreeg in haar hand. ‘Het was een kans die ik niet kon laten liggen. Het is één ding om je te raken, het is iets anders om je te verrassen. En het is me beide gelukt.’ Glimlachte ze opgetogen. ‘Zeg niet dat je het niet ook zou doen?’ Zei ze op en samenzwerig toontje. Ja, hij zou het ook doen, hij had het gedaan … op een onschuldige kraai dan nog wel, het arme dier…
Tag; Christophe | Words; 583 | Clothes
TEMPLATE BY LILY (HER MAJESTY'S FINEST.) ATATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyvr jan 29, 2016 9:08 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Auch, de plek waar de fijn samengedrukte sneeuwbal tegen zijn achterhoofd was gekomen begon al wat rood te verkleuren, wat hij kon voelen door de pijnlijke, warm wordende plek daar. Met zijn koude hand wreef hij erover, maar omdat zijn huid daar nu zo gevoelig was, deed hij zichzelf meer pijn dat het al deed. Hij voelde de kleine sneeuwdeeltjes al smelten toen ze in contact kwamen met zijn warmere huid en het koude water droop door de kraag van zijn jas. Nee… niet alweer! Maar dit gevoel was nog lang niet zo erg toen hij zich omgedraaid had en zag wie hem zo oneerlijk belaagd had. Zijn wangen konden wel rood kleuren door schaamte, omdat hij zich had laten besluipen door een meisje en ook nog eens van zo’n afstand was geraakt ook. De grijns die ze op haar gelaat droeg deed hem zijn oogleden kort op elkaar drukken. Wat een schande. Gelukkig was er niemand in de buurt –hoopte hij van harte- anders had hij zich niet eens durven tonen voor zijn ‘medemensen’. ‘Not cool.’ Hij drukte zijn oogleden wat afkeurend naar elkaar toe, in een soort chagrijnige squint, al drukten zijn ogen dat slechte humeur niet bepaald uit. Als er ook maar een iemand was die hij hier tegen moest komen, dan koos hij wel voor haar, ja. “Je bedoelt.. ‘eel erg cool?” sprak hij, duidende op de koude plek op zijn achterhoofd nu.
Nu stapte ze op hem af en hielp de arme stakker met het laatste beetje sneeuw dat zich nog op zijn schouders bevond. “Toch een beetje spijt dat je deze onschuldige ziel zomaar bekogelt met sneeuw?” grijnsde hij, wat meer tevreden nu hij van de sneeuw op zijn kleding af was. ‘Verveelde je je zo erg dat je besloot random mensen aan te vallen, of dieren?’ Ze keek richting de boom waar hij net had gestaan, daar hoefde hij zich niet voor om te draaien. Christophe haalde zijn schouders af en probeerde in de richting te kijken waar de vogel zojuist nog had gestaan. “Een beetje, ja, natuurlijk zou ik nooit raak gooien op zo’n beestje.” Zo probeerde hij zijn gruwelijke misser op te schonen.
Ze was niet voor de vogel opgekomen, gelukkig, maar had het gewoon een hele grappige kans gevonden om hem zo te laten schrikken. ‘Het is één ding om je te raken, het is iets anders om je te verrassen. En het is me beide gelukt.’ Hij had de witte stukjes sneeuw van de boom in haar handschoen zien vallen en voorzichtig deed hij wat stappen achteruit, tot hij met zijn hand naast hem de gekraakte bast kon voelen. Christophe stapte nog een beetje achteruit, tot hij zich achter de bast kon verschuilen indien dat nodig was. ‘Zeg niet dat je het niet ook zou doen?’ Hij glimlachte zoetjes, alsof hij zelf niets van plan was, terwijl zijn handen de boom aftastten op zoek naar een beetje sneeuw dat zich op de stronk had gehecht. Hebbes. “Ik zou toch nooit tegen jou kunnen liegen..” ging hij verder met die uiterst onschuldige glimlach en verdween kort achter de boom om de sneeuw in een snelle haal van de boom te vegen. Hij vormde snel een balvorm van het witte poeder in zijn hand en verscheen aan de andere van de stronk weer, terwijl hij heel snel de sneeuwbal in haar richting gooide. Dit keer eindelijk goed gemikt. Hij grijnsde al, ook al had hij zijn doel nog niet geraakt, maar zijn prachtige afleidingsmanoeuvre vond hij al een applausje waard.
words: idc | tag: allison | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptydi feb 02, 2016 8:28 pm

YOU THINK MY LIFE IS EASY,
I’M A HUNTRESS. I HATE THAT FEELING, THE FEELING WHERE YOU STAND ON THE SIDELINE AND JUST HAVE TO WATCH HOW YOUR LIFE IS CUMBLING APART. I WANNA FEEL STRONGER THAN THAT. I WANNA FEEL POWERFUL AND WITH ALL THE FAMILY THAT I’VE LOST,I COULD USE A FEW FRIENDS. -------------------------------------------------------
Turn all the colors to grey [+Allison] 2wr0rbc

Het bracht een beetje vrolijkheid aan deze koude periode, sneeuwballen gooien. Al was dit echt de eerste keer in haar leven dat ze het deed, thuis was er namelijk nooit “tijd” geweest voor zo’n soort dingen als het plezier van de winter. Daarnaast had Allison hier nooit aan, plezier maken, ze had het in dagen niet meer gedaan en eigenlijk stond het nooit bovenaan haar lijstje. Naast al haar tijd voor Oliver stak ze nog steeds veel tijd in het trainen en het verfijnen van haar pijlen. Haar aandacht was zo haarscherp op Christophe blijven rusten dat ook haar clairvoyance zich enkel maar op hem kon richten, wat ervoor zorgde dat ze hem letterlijk vanuit alle hoeken kon zien. Wel, als hij iets wilde proberen dan was ze benieuwd in hoeverre het hem zou lukken. Misschien was dit alsnog een goede oefening voor haar en haar mutatie, twee van de drie in ieder geval. Hij keek haar met enige afkeuring aan maar Allison kon zien dat hij het niet echt meende en dat maakte het enkel maar leuker. Hij wilde natuurlijk zijn scherpe persoonlijkheid niet achteruitschuiven in dit alles.

Zijn korte opmerking deed haar de schouders ophaalde. ‘Een klein beetje.’ Glimlachte ze. Om dat kracht bij te zetten trok ze haar wijsvinger en duim een klein beetje uit elkaar om onschuldig aan te tonen hoe weinig ze dit cool vond. Maar haar blik sprak net het tegenovergestelde en dat verraadde haar natuurlijk meteen. Ze was naar hem toe gewandeld en veegde de laatste restjes sneeuw van zijn schouder alvorens ze haar handen weer diep weg stopte in haar jaszakken, kou had ze, dat zou zelf het plezier van dit alles niet kunnen ontkennen. ‘Spijt is een groot woord Christophe.’ Met de extra nadruk van haar beste frans op zijn naam. Spijt had ze nooit snel, ze dacht vooraf altijd behoorlijk goed na over wat ze van plan was te doen. Dus als ze zou weten dat hij hier slecht op zou reageren dan zou ze het ook nooit gedaan hebben. Trouwens, er moet iemand dat arme gevolgde beestje beschermen, al zou ze hard volhouden dat ze niet van de vogelbescherming was. ‘Spijt dat ik dit niet eerder heb gedaan misschien.’ Ze haalde haar schouders op en keek naar de sneeuw onder zich, tekende haar schoentop er wat doorheen, niet echt iets in gedachten om te tekenen. Hij benadrukte dat hij nooit raak zou kunnen mikken op zo’n beestje en ze keek glimlachend op vanuit haar sjaal. ‘Ben je zo’n slechte mikker of heb je gewoon een zwak hart voor de gevleugelde vriendjes?’ Daagde ze hem zachtjes uit. Als hij een slechte mikker was dan was het allemaal wel heel erg in haar voordeel.

Haar nonchalante beweging van sneeuw in haar handen samen te persen had ervoor gezorgd dat Christophe ook op zoek ging naar … sneeuw … of beschutting? Ze hoefde niet op te kijken om het te kunnen zien. Toch gluurde ze vanonder haar muts zijn kant uit. Hij had zijn hand op de stam van de boom liggen, klaar om erachter te duiken. Allison keek terug naar de sneeuw in haar handen, kneedde het goed samen, negeerde het koude gevoel dat door haar vingertoppen begon te verspreiden. Zijn haast zoete glimlach bracht haar waakzaamheid terug, ze keek hem aan, volgde zijn hand langs de achterkant van de boom. Ze kon het niet zien maar ze kon het wel raden, er kroop een mondhoek naar boven. ‘Dat is heel wat.’ Stemde ze goedkeurend in op zijn woorden. Toen hij plots verdween achter de stam en er aan de andere kant weer tevoorschijn kwam kon ze het wel raden. De sneeuwbal gleed door de koude lucht en Allison stapte achteruit zodat ze uit het bereik kwam. Hij plofte in de sneeuw vlak voor haar voeten. Ze keek hem met samengeknepen ogen aan en dacht erover na om hem deze keer recht op zijn hoofd te raken. Maar ze moest dit slim spelen, hij hoefde niet te weten dat ze niet kon missen. Ze kneep de sneeuwbal nog eens goed samen en bracht haar hand naar achter, ze gooide het naar hem, gemikt op de boom. De sneeuw spatte uiteen op de stam. ‘Ga je je achter die boom blijven verstoppen of ben je mans genoeg om er van achter te komen?’ Riep ze hem toe. Eens zien wat zijn antwoord daarop was …
Tag; Christophe | Words; 733 | Clothes
TEMPLATE BY LILY (HER MAJESTY'S FINEST.) ATATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptywo feb 10, 2016 8:27 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Hrm, dat zei ze maar, maar de grijns die ze zojuist op haar gelaat had gehad sprak andere boekdelen. En nu weer, die pretlichtjes in haar ogen, ja die dan zeker ook maar veroorzaakt door een ‘klein beetje pret’. ‘Spijt is een groot woord Christophe.’ Afwachtend hief hij zijn wenkbrauwen op, alsof hij ervan overtuigd was dat ze zulke grote woorden alsnog voor hem zou zeggen, en hij wilde het ook nog gemeend horen! ‘Spijt dat ik dit niet eerder heb gedaan misschien.’ Dramatisch teleurgesteld zuchtte hij en liet zijn schouders bedroefd zakken. Dat waren niet echt de woorden waar hij op gehoopt had.. Het kon toch geen karma zijn? Hij had de vogel immers niet geraakt, geen enkel brokje sneeuw was op zijn zwarte verendek gekomen door zijn sneeuwbal. “Ik ben blij dat ik je dan zo’n groot plezier heb kunnen doen.” Het leek wel alsof hij een groot mikpunt was voor de plagerijen van anderen. Zat er zeker weten geen roos op zijn rug vastgeplakt?
Of hij een slechte mikker was? Misschien.. maar dat wilde hij liever niet zo snel kwijt. Vogelliefhebber dan? Niet echt iets waar hij bekend om zou willen staan. “Hmm, nou.. vrienden vind ik wel heel snel gezegd..” Meer kon hij er niet echt van maken. Vogels waren niet echt speciaal voor hem, ze liepen hem soms maar voor zijn voeten en maakten af en toe van die irritante geluiden. Vooral ’s ochtends, dan kon hij dat niet hebben. “Maar hey, misschien heeft die kraai nog wel nut voor deze wereld.” Die balans hoefde hij niet echt te verstoren. Maar goed, hij werd al afgeleid door haar subtiele handelingen om nog een sneeuwbal te vormen. Zo voerde hij dan ook maar zijn eigen sneaky plannetje uit, door wel eerst schutting te vinden. Een schutting die hem ook genoeg munitie bood. ‘Dat is heel wat.’ Ja, ja, madame Allison, dat was inderdaad heel.. wat. De grijns op zijn gezicht, die verschenen was zodra hij de sneeuwbal in haar richting had gegooid, verdween toen ze hem met het grootste gemak ontweek. Die ene stap zorgde ervoor dat ze niet werd geraakt en zijn sneeuwbal verdween op de witte grond. Voordat hij zijn worp kon berouwen gooide zij weer. Met een geschrokken gejammer verborg hij zich weer achter de stam, om de bal tegen de bast te voelen knallen. Toen hij zijn hoofd ietsjes vanachter de schors liet verschijnen zag hij de uit elkaar geknalde sneeuwbal in een gordijn van sneeuw naar beneden dwarrelen. Damn.. Kon hij daar wel tegen op? Christophe schudde met zijn hoofd. Zoveel genoegen zou hij haar niet geven, dan moest hij maar strijden tot het bittere eind. ‘Ga je je achter die boom blijven verstoppen of ben je mans genoeg om er van achter te komen?’ Zoals altijd kon ze er niet genoeg van krijgen om hem uit te dagen. Natuurlijk was hij mans genoeg.. hij.. koos gewoon voor een zeer korte pauze. Hij graaide met zijn handen naar de besneeuwde grond voor hem en kneedde een volgende sneeuwbal. “Is geduld niet het allerbelangrijkst bij een sneeuwballengevecht?” antwoordde hij, gevolgd door een lange stilte, waarin hij nog een sneeuw bal samen kneedde. “Maar als je er zo erg op staat..”
Hij drukte zich tegen de bast van de boom en wachtte een paar tellen af, waarna hij nogmaals om de boom heen boog om zijn eerste sneeuwbal te gooien. Maar in plaats van weer zijn verstopplek in te duiken rende hij vanachter zijn dekking weg en gooide zijn tweede sneeuwbal, die hij achter zijn rug had gehouden. Maar iets van karma leek hem terug te pakken, want door een loszittende boomwortel die net boven de grond uitstak struikelde hij en rolde hij wat over de besneeuwde grond. Toen hij iet wat duizelig op handen en voeten krabbelde, merkte hij dat een half omgevallen boomstronk hem weer wat dekking kon bieden. Christophe kroop over de koude grond naar zijn nieuwe schuilplaats. “Dat hoorde er dus allemaal bij.”
words: idc | tag: allison | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptydi feb 23, 2016 11:37 am

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Stiekem had hij haar wel een groot plezier gedaan. Voor hem leek dit misschien het meest normaalste op de aardbol maar voor haar was plezier maken iets dat ze in lange tijd al niet meer had gedaan. Ze trok zodanig veel weg met haar familie van stad naar stad dat ze nooit snel genoeg vrienden kon maken om een sneeuwbal naartoe te gooien. En vooral na het overlijden van haar moeder had Allison niets anders meer gedaan dat de jager worden die haar vader wilde dat ze zou worden. Dus ja, Christophe deed haar wel een plezier. En met al zijn overdreven dramatische reacties kon het ook niet anders dan leuker worden voor haar. Hij zou er anderen met afschrikken maar Allison was het na hun eerste ontmoeting gewoon. Toen hadden ze het tenslotte gehad over losgeslagen weerwolven en gillende fan girls, dus overdrijven lang misschien wel een beetje in hun aard. ‘Ik ben ook blij.’ Glimlachte ze. ‘Meer omdat ik het niet gewoon ben om plezier te maken.’ Benadrukte ze haar laatste twee woorden. Nee, en dat mocht hij gerust weten, plezier maken had nooit bovenaan haar lijstje gestaan.

Allison liet haar blik langs de bomen gaan, op zoek naar de kleine vogel maar hij was nergens meer te bespeuren. ‘Geen dierenvriend?’ Vroeg ze gelijk nadat hij had getwijfeld of de vogel wel een “vriend” kon zijn. Zelf had ze nooit dieren gehad, ze had er ook helemaal geen interesse in getoond dus eigenlijk … nee, ze was niet echt de dierenvriend. Wat niet wilde zeggen dat ze ieder dier zou gaan bekogelen met sneeuwballen. Het zou maar eens een mutant moeten zijn die ze raakte. Het idee alleen gaf haar al een hoop mogelijke scenario’s van wat er verkeerd kon lopen dan.

Christophe was duidelijk van plan om niet nog eens geraakt te worden. De dikke stam waar hij zich achter had verstopt was onmogelijk voor haar om hem te raken, als ze haar best niet deed in ieder geval.  Zijn grijns was algauw iets van gejammer geworden nadat ze de sneeuwbal tegen de stam had laten vallen. Meteen ging ze weer hurken en nam ze een nieuw handje sneeuw, sneeuw genoeg trouwens en kwam weer recht. Ze keek toe terwijl de sneeuw langzaam aan van de schors gleed terug naar de grond. Als doorgewinterde jager kon ze het dan ook niet laten om Christophe van achter die boom weg te krijgen, enkel zodat ze hem weer zou kunnen raken. Ze drukte de sneeuw in haar handen tegen elkaar terwijl ze zijn antwoord afwachtte. Ze grinnikte automatisch, ja, geduld was wel van toepassing. ‘Wel, dan ben ik blij dat ik super geduldig ben dan.’ Ze keek naar de boom maar ze zag hem niet, hij stond er gewoon compleet achter. Ze sloot kort haar ogen, haar clairvoyance gaf haar een beeld van Christophe, terwijl hij een sneeuwbal kneedde. Dus dat was hij in die korte pauze aan het doen. Zelf had ze geen beschutting rondom zich, enkel haar snelle reflexen om de sneeuwbal te ontwijken. “Maar als je er zo op staat.” Zei hij uiteindelijk. ‘Doe maar rustig.’ Glimlachte ze automatisch. Ze zou niet willen dat Christophe zich forceerde ofzo. Toen ze zijn hoofd zag verschijnen hield ze zich klaar en algauw kwam de eerste sneeuwbal. Ze liep naar voor, bukte zich zodat ze eronder door liep en de sneeuwbal viel achter zich in de sneeuw. Ze keek over haar schouder naar de landing maar voelde algauw een tweede sneeuwbal, recht tegen haar schouder. Wat? Ze keek gelijk weer naar Christophe, had hij haar nou geraakt? Ze bracht haar arm naar achter en gooide specifiek naar de plaats waar hij straks zou rennen. Maar dat gebeurde niet want hij … viel. ‘Oh!’ Ze bracht haar handschoenen naar haar mond en keek grijnzend toe, wat hij niet kon zien want ze hield haar handschoenen voor zijn mond, hoe hij recht krabbelde en verder kroop over de sneeuw. Haar sneeuwbal had hem in ieder geval niet geraakt. ‘Wauw, Christophe, dat was,’ ze zweeg en zocht achter de juiste woorden. ‘Indrukwekkend professioneel.’ Greens ze uiteindelijk maar. ‘Doe je dit vaker? Want je kent wel wat sneeuwbalstategie.’ Bekende ze onschuldig. Zelf stond ze daar wel mooi midden in de open plek, zonder beschutting. Ze begon de sneeuw van haar schouder te vegen en probeerde op haar stilst, wat moeilijk was in die sneeuw, een beetje dichter naar hem toe te sluipen …
Christophe. 740 words. Outfit. notes. ♥ dino
Terug naar boven Ga naar beneden
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptywo maa 16, 2016 7:41 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Heel lang kon hij er niet boos om zijn, dat zijn nek door de impact van de sneeuwbal nu rood was gekleurd en hij het wat kouder had dan daarnet. Allison had nou net de vriendelijk, maar niet irritante, uitstraling die hij wel kon waarderen, dus helaas, wilde hij haar ook weer niet te erg te grazen nemen. ‘Ik ben ook blij.’ zei ze al glimlachend. Dat had hij wel kunnen zien ja, helaas was hij daar het slachtoffer onder geworden. ‘Meer omdat ik het niet gewoon ben om plezier te maken.’ Toch keek hij haar wel een beetje verrast aan, het was niet echt een opmerking die hij van haar had verwacht. Oh jeetje. “Dan voel ik me ontzettend vereerd dat je lacht in mijn bijzijn.” merkte hij op met een uiterst scheef grijnsje. Nee oke, meestal was hij in gezelschap ook niet de vrolijkste ooit, dus het was wel wederzijds. Al was hij misschien net iets te trots om dat toe te geven. Misschien ooit, als het moest.
‘Geen dierenvriend?’ Hij haalde zijn schouders er wat bij op. “Ik maak denk ik niet zo snel vrienden, dus nee niet echt.” antwoordde hij maar. Bijzonder veel liefde voor dieren had hij niet echt, het greep zijn interesse meestal ook gewoon niet. Dus stapte hij langzaamaan maar een beetje naar achteren, totdat hij een beetje dekking voor zichzelf had gevonden en daarbij een beetje sneeuw van de boom af haalde. De sneeuwbal van Allison knalde tegen de boomstam aan en hij kon zweren dat een deel van het sneeuw langs hem heen vloog door de snelheid die het witte voorwerp had gemaakt. Ze begon hem nu uit te dagen, op zijn lip bijtend drukte hij de sneeuwbal in zijn handen nog wat meer samen, zodat hij straks niet een bal gooide die halverwege al uit elkaar zou vallen. . ‘Wel, dan ben ik blij dat ik super geduldig ben dan.’ Helaas wel ja.. Maar toen hij de sneeuwbal had gegooid, nadat hij met het volste vertrouwen tegen haar gesproken had, leek ze er heel gemakkelijk onder door te duiken. Dat of hij had once again verkeerd geworpen. Toch had hij nog een last resort in de vorm van een tweede sneeuwbal, die hij al rennend richting Allison had geworpen. Met een schaterlach zag hij hoe de sneeuwbal haar schouder raakte. Toch leek dat gelach hem niet lang te duren, want zijn voet werd gehaakt door de natuur zelf. De sneeuw ving zijn landing gelukkig wel op en hij kermde niet van de pijn. Een sneeuwbal viel in zijn buurt nog op de grond. Ze had alweer de aanval ingezet! Oh wat speelde zij vals zeg! Zo snel mogelijk kroop hij weer achter een stuk hout dat hem dekking moest bieden. Natuurlijk hoorde dit bij zijn plan, hij had immers haar bombardement weten te ontwijken. ‘Indrukwekkend professioneel.’ Dank u, dank u, dat waren de woorden die hij wilde horen. “Ach het is niets..” hijgde hij door de adrenaline die door de val door zijn lichaam heen suisde. ‘Doe je dit vaker? Want je kent wel wat sneeuwbalstategie.’ Door dit gepraat werd hij wel een beetje afgeleid en daardoor lette hij ook minder op het geknars van de sneeuw. “Nou, ik wil niet opscheppen, maar natuurlijk ken ik dat allemaal. Weet je zeker dat je het nog aandurft? Ik zal het niet doorvertellen als je je nu al overgeeft.” grijnsde hij zo zelfverzekerd als hij was. Hij voelde zich wel veilig achter de boomstam, want hij verwachtte niet dat ze in zo’n perfecte boog kon werpen.
words: idc | tag: allison | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptydo maa 17, 2016 8:19 pm

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Ze had gelijk aan Christophe zijn blik gezien dat hij verrast was dat ze het niet gewoon was om plezier te maken. Wat ook helemaal verkeerd klonk … welke tiener maakte nou geen plezier? Allison, duidelijk. Al was dat spontaan van de eerste keer bij Christophe gebeurd, ondanks dat hij iets of wat afstotelijk over kwam had ze zich nooit geërgerd aan zijn opmerkingen en dat was iets dat ze misschien beide aan elkaar waren gaan appreciëren. Ze wist nog goed genoeg wat zijn opmerkingen waren toen hij in het zand had gebeten door van een schommel te vallen en dat en een beetje van haar gemakkelijke sociale vaardigheden hadden ervoor gezorgd dat ze elkaar nu echt achterna zaten met sneeuwballen. En dat was de hele definitie van plezier, met de persoon die in haar eerste ontmoeting helemaal niet plezierig over kwam … waar zat de ironie in dat. De glimlach werd wat groter op haar lippen toen ze zijn scheef grijnsje te zien kreeg na zijn woorden. Ja ja, hij gaf het niet graag toe maar stiekem wist ze het ook wel, hij had ook plezier.

Dat hij geen dierenvriend was, was wederzijds. Ze had het nooit gekend en er nooit interesse of belang in getoond. Wat ze wel gemakkelijk kon maken was vrienden maar dat was iets eigen aan Allison. Al was echte vrienden maken een stuk moeilijker, ze ging er nog steeds vanonder uit dat alles een zeker gevaar met zich mee bracht, ook dit. Dus het ging niet ongezien aan haar voorbij dat Christophe het praten gebruikte als een soort van afleiding terwijl hij op zoek ging naar een goede schuilplaats of een portie wit poeder om een sneeuwbal mee te vormen. Ze kneep haar ogen een beetje samen, doorzag de tactiek die ze straks gegarandeerd zou terug gebruikten tegenover hem.

Maar tactiek, op één of andere manier was het hem gelukt haar te raken. En de schaterlach zou ook een luide lach bij haar hebben veroorzaakt als hij niet gewoon regelrecht de sneeuw in dook door te struikelen. Althans daar leek het op. Allison moest zichzelf inhouden om daar niet mee te lachen want … komaan, het was wel grappig. Hij was daarnet al aan het klagen over die ene sneeuwbal tegen zijn achterhoofd en nu lag hij gewoon compleet in de sneeuw. Dus in plaats van te lachen zette ze gewoon haar tegenaanval verder, hij was toch afgeleid door de val en haar woorden. Ze liep op haar tippen op hem af terwijl hij zozeer dekking zocht en zo vol overtuiging antwoordde op haar woorden. Ze was op een behoorlijke afstand op hem in gewandeld toen hij iets zei dat je helemaal niet tegen een jager moest zeggen. “Weet je zeker dat je het nog aandurft.” Precies die woorden. Haar wenkbrauwen gleden omhoog in een verontwaardigend gebaar maar ze zei niets. Ze kneedde de sneeuwbal beter aan en zocht hem kort met haar clairvoyance in zijn schuilplaats. Het beeld van hoe hij erbij stond gaf haar het perfecte mikpunt, en helaas, mis mikken deed ze nooit. Ze gooide het zijn richting uit, de sneeuwbal raakte hem dan ook voluit. ‘Ben jij zeker dat je het nog aandurft?’ Stelde ze de vraag uitdagend terug. Ze nam nog wat sneeuw van de grond en rende op hem af, sprong vanachter de boom stam en gooide de poedersneeuw allemaal zijn richting uit. Ze begon luidop te lachen en rende tot een veilige afstand van hem verder, achter haar eigen boom. Ze stak haar hoofd ervan achter en keek hem grijnzend aan. ‘Ik zal het niet doorvertellen als je het nu al opgeeft.’ Zei ze veel te vriendelijk, kort lief knipperend met haar ogen …
Christophe. 617 words. Outfit. notes. ♥ dino
Terug naar boven Ga naar beneden
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptydo maa 31, 2016 7:55 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Het belangrijkste was dan wel dat ze nu plezier had. Ergens voelde hij zich ook nog wel een beetje vereerd dat ze het gewoon had gezegd. Toegeven dat je niet vaak plezier maakte was niet iets wat je bij een willekeurig persoon deed, toch? Nou, Christophe was niet iemand die een gratis complimentje zomaar liet liggen, dus grijnsde hij terug naar Allison. Maar dat geglimlach bleef niet vredig. Nee, natuurlijk zinde hij op wraak voor die laffe verrassingsaanval! Dus moest hij dat zoetje grijnsje nog even volhouden totdat hij.. eenmaal achter de boom verscholen blies hij zenuwachtig een hap lucht naar buiten. Zichzelf sprak hij nog wat woorden van moed toe, voordat hij zijn dekking verliet en de twee sneeuwballen gooide. Bij zijn tweede worp was het plezier van het raken van Allison echter niet lang, want zijn voet werd gehaakt en zijn reflexen waren net niet snel genoeg om hem op tijd op te vangen. Al brak de sneeuw zijn val, het was alsnog koude sneeuw. Christophe krabbelde zo snel mogelijk weer achter een beetje dekking, nadat een van haar sneeuwballen de grond een halve meter van hem af had geraakt. Zijn hart klopte in zijn keel van de adrenaline die door zijn lichaam schoot. Natuurlijk daagde hij haar uit, hij kon niets anders verzinnen in zijn positie. Als een rat zat hij gevangen, want als hij weg zou vluchten van zijn dekking, werd hij sowieso geraakt. Door een beetje nieuwsgierigheid draaide hij zijn hoofd iet wat om zijn dekking heen, zag dat ze hem opeens ontzettend had genaderd en moest dit ondervinden met het geraakt worden. Een geschrokken piep geluidje werd door hem voortgebracht door de plotselinge aanval en voor een tweede keer moest hij de sneeuw van zich af kloppen. Hoe dan? ‘Ben jij zeker dat je het nog aandurft?’ Ze gebruikte zijn eigen woorden! Christophe kneep zijn ogen samen en schudde de laatste losse restjes sneeuw van zich af, terwijl hij de sneeuw voor hem op de grond weer tot een klein hoopje schoof. “Ja--” Een tweede aanval van Allison doorbrak zijn woorden door hem met een volgende sneeuwbal te bekogelen. Nou een echte sneeuwbal zou hij het nooit kunnen noemen, want hij dwarrelde uit een toen ze hem gooide. Eigenlijk.. dit was veel erger dan een sneeuwbal. De verschillende sneeuwvlokjes dwarrelden alsof het niets was over hem heen en Christophe keek Allison met een pure ‘why?’ blik aan terwijl ze zich weer achter een boom verborg. ‘Ik zal het niet doorvertellen als je het nu al opgeeft.’ Christophe snoof, kwam overeind, waarbij een douche van sneeuw van zijn schouders af viel en raakte het hoopje sneeuw op de grond op. Terwijl hij het samen kneedde liep hij alvast in de richting van een boom. “Hmm..” begon hij, de afstand in zich opnemende tussen hen in. “ik zal er nog eventjes over nadenken. Blijft het aanbod open?” vroeg hij, alweer zijn woorden gebruikende als afleiding, maar vanuit deze situatie wist hij niet goed hoe hij moest handelen. Zo verplaatste hij zich tussen de verschillende boomstammen die wat dicht bij elkaar stonden, de sneeuwbal lichtjes vasthoudende. Eigenlijk was hij haar nu kwijt geraakt omdat hij zoveel aan het ronddwalen was. Als hij zijn hoofd ietsjes om de boomstam draaide, kon hij niet meer zeker zijn achter welke boom zij zich verborgen hield. Good job, me. “Maar.. als jij je wilt verstoppen.” probeerde hij maar, om zijn eigen domme fout te maskeren.
words: idc | tag: allison | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyvr apr 01, 2016 11:55 am

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Het was eigenlijk helemaal geen eerlijk spel … al had ze nog steeds geen idee wat de mutaties van Christophe waren maar aangezien hij ze niet gebruikte vielen ze waarschijnlijk ook niet in zijn voordeel voor dit sneeuwballen gevecht. Dus het was niet eerlijk want Allison gebruikte met gemak twee van haar drie mutaties op hem, zowel het mikken als haar clairvoyance om een beter beeld van hem te krijgen. Haar vader had haar altijd geleerd om niet te vertrouwen op iets dat je altijd bij je had, daarom had ze leren vechten met andere wapens dan haar pijl en boog. In dit geval was ze ook veel te aanhankelijk geworden aan haar mutaties. Sinds ze hier was gebruikte ze veel meer haar mutaties en voor wat … om sneeuwballen op Christophe te gooien zonder dat ze er moeite voor moest doen. Maar het was niet dat ze het kon uitschakelen, mis mikken koste haar daadwerkelijk veel meer moeite om het voor elkaar te krijgen dan dat ze zou moeten doen voor raak te mikken, dat ging gewoon helemaal vanzelf.

De adrenaline schoot toch wel een beetje door haar lichaam iedere keer ze Christophe hoorde beweging of als een sneeuwbal haar kant uit kwam. Ze reageerde zelf meer meisjesachtig dan normaal en dat was pas een mijlpaal in haar leven, want ze was normaal de meest koelbloedigste die je maar voor je kon hebben. Ondanks dat haar vingers al helemaal klam, stijf en kou aanvoelde zou ze Christophe hier heel dankbaar voor zijn achteraf. Dat was al één sneeuwbal voor haar maar twee voor Christophe. Ze gooide de poedersneeuw over hem heen en rende lachend weer verder op zoek naar een beetje dekking. Dit was gewoon veel te leuk, was dat het echte gevoel van plezier? Plezier was bij haar altijd … trainen geweest maar het had nooit het gevoel losgemaakt in haar lichaam zoals het nu deed. De blik die hij haar wierp grinnikte ze gewoon weg, nouja, het was een beetje een grappig zicht hoe hij daar bij stond, sneeuw overal. Nog een beetje en ze kon hem ten toon stellen als een levende sneeuwman. Ze ging achter haar boom gaan schuilen en luisterde glimlachend naar zijn woorden. ‘Tuurlijk blijft het aanbod open.’ Riep ze hem terug. Ze gluurde van achter de boom maar zag hem niet staan. En nee, ze gebruikte haar clairvoyance niet, het zou te gemakkelijk zijn. Ze hoorde de sneeuw knerpen onder zijn voeten, ze kantelde haar hoofd een beetje en probeerde uit te zoeken van waar hij naderde. In ieder geval, hij was in beweging gekomen. Ze hurkte langzaam neer en kneedde snel nog een sneeuwbal alvorens ze weer recht kwam. Bij zijn woorden draaide ze zich langzaam om en sprong van achter de boom vandaag, haar hand in de aanslag. Maar ze zag hem niet, haar blik gleed langs alle bomen maar geen Christophe. ‘Christophe.’ Lokte ze hem stilletjes uit zijn schuilplaats. Ze probeerde iets te horen maar naast het gekraai van wat vogels was het muisstil. ‘Ik weet dat je hier ergens bent.’ Kijk, nu speelden ze al verstoppertje ook. Ze wandelde door de sneeuw, stak haar hoofd achter een boom maar hij zat er niet, waar was hij nou?
Christophe. 539 words. Outfit. notes. ♥ dino
Terug naar boven Ga naar beneden
Christophe Rémy
Christophe Rémy
Class 3
Aantal berichten : 218

Character Profile
Alias: Apostacy
Age: Stopped counting tbh
Occupation:
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyma apr 11, 2016 5:32 pm

dancing on the tightrope of weird
Christophe Rémy
Het leek wel onderhand alsof het koude gevoel van de gebroken sneeuw in zijn nek nooit weg zou gaan. Een graadje terugnemen leek ze niet echt te doen, nee. Nog maar enkele keren had ze hem gemist en misschien was dat een keer alleen maar gebeurd omdat hij in al zijn enthousiasme was gestruikeld over iets wat uit de grond omhoog stak. Het gevoel dat hij deze strijd nog zou winnen, had hij allang verloren. Toch hoorde hij haar liever zeggen dat ze hem genade schonk dan dat hij erom moest vragen. Het werd dus even op de blaren zitten, voordat hij nog met iets van een geheven hoofd dit bos kon verlaten. Hij hoorde haar nog lachen om de blik die hij haar schonk. Met pessimistischer raapte hij zijn sneeuwbal op, hield hem lichtjes vast zodat hij hem niet tot een ijsbal vormde en begon zich tussen de verschillende bomen door te bewegen. Nog even en zijn donkere gestalte zou helemaal wit uitvallen door de sneeuwballen die op hem werden gegooid. Overgeven was echter iets wat hij nog niet wilde doen en Allison was nog net zo lief om hem deze kans te laten behouden. “Marci beaucoup.” grinnikte hij langzaam, terwijl hij ronddwaalde langs de bomen, die met elke pas steeds meer op elkaar gingen lijken. De boom waarachter hij had gedacht dat ze zich had verborgen, bleek leeg te zijn. Om het gevoel wat hem overheerste paniek te noemen, was overdreven, maar het baarde hem wel enige zorgen. Voorzichtig keek hij achterom, maar vond daar ook geen Allison die hem met een verrassingsaanval wilde belagen. Waren ze elkaar nu kwijt dan..? ‘Christophe.’ Klonk haar stem zachtjes, geen enkel geluid kon zijn naam verstoren. Het hele bos hield zich stil, afwachtende op de volgende zet van de twee. Christophe hield zijn adem in, zijn ogen open en bleef in de buurt van een boom staan, er langzaam omheen cirkelende. ‘Ik weet dat je hier ergens bent.’ Alsof hij zich zou verstoppen voor--! Nu hield hij zijn pas in en hij ving een glimp op van iets dat bewoog. Het was ditmaal groter dan een vogel. Zijn mondhoeken kropen omhoog en zo stilletjes mogelijk naderde hij haar, af en toe stil houdende om hier niet te doen verdenken dat iets dichterbij kwam. Zijn hart klopte in zijn keel en het leek wel alsof alle spanning van de wereld op zijn schouders leek te rusten. “Inderdaad.” fluisterde hij toen hij enkele meters achter haar stond en zijn lang gespaarde sneeuwbal in haar richting gooide.
words: idc | tag: allison | outfit: click
Terug naar boven Ga naar beneden
Allison Argent
Allison Argent
Class 2
Aantal berichten : 779
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Emptyzo apr 17, 2016 1:58 pm

We protect those
Argent
who can’t protect themselves

Het was moeilijk om haar mutaties niet volop te gebruiken, ze was er zo afhankelijk van geworden dat ze dit daadwerkelijk nog als een goede oefening begon te zien ook. Mis mikken en hem niet vinden, dat maakte het zo echt mogelijk, alsof ze geen mutaties had. Van Christophe wist ze ook nog steeds niet wat hij kon dus ze was toch ergens wel voorzichtig. Zie dat hij plots veranderde in een levensechte sneeuwman … in dat geval kon ze maar beter de strijd opgeven en zich gewonnen geven. Maar voor nu had ze toch wel een paar mooie kansen gehad, die ze ook meteen had genomen. Het resultaat was dat Christophe de rest van de dag koud zou hebben op de plaatsen waar ze hem geraakt had. En dat gold omgekeerd ook als hij haar zo raken op haar huid, niet dat er naast haar hoofd veel huid beschikbaar was, ze zat redelijk goed ingepakt tegen de koude.

Hij was verdwenen, Allison draaide om haar as heen en probeerde hem te vinden maar ze zag niets buiten bomen en hopen sneeuw. Ze sloot kort haar ogen, probeerde iets te horen maar zelf dat kwam niet verder dat het gekras van een paar vogels. Het bedankt gaf haar het laatste punt van waar hij had gestaan dus toen ze daar was en in de aanval achter een boom sprong was ze extra behoedzaam toen ze merkte dat hij er niet was. Ze wandelde zo geruisloos mogelijk door de sneeuw, op zoek naar een teken van Christophe. Ze probeerde hem zelf uit zijn schuilplaats te lokken door tegen hem te praten maar er veranderde niets aan de situatie. Waarschijnlijk zat hij nu ergens te grijnzen, zich klaar te maken voor een nieuwe aanval of zat hij ook ergens geruisloos door de sneeuw te wandelen, vastberaden haar te vinden. Haar locatie werd weg gegeven, omdat ze luidop sprak tegen hem. Niet dat hij antwoordde natuurlijk. Ze bleef staan en probeerde terug iets te horen … deze keer hoorde ze wel iets, een zacht gekraak in de sneeuw. “inderdaad.” Ze draaide zich razendsnel om naar hem maar hij was sneller. Ze kreeg de sneeuwbal recht in haar gezicht, ze verloor haar evenwicht wat en viel achterover in de sneeuw. Ze bleef liggen en veegde de sneeuw uit haar gezicht, begon luidop te lachen terwijl ze hem nog steeds lachend aan keek. ‘Bedankt hoor.’ Greens ze. God, dat was koud op haar gezicht. Haar handschoenen waren al nat dus het hielp er niet echt bij. Ze ging wat rechter zitten en klopte de sneeuw van haar jas voor ze haar hand naar hem uit stak. ‘Komaan, wees nu maar een gentlemen en help me recht.’ Het was haast een commando, eentje met zoveel plezier in verborgen natuurlijk. Misschien kon ze hem tackelen als hij haar zou recht trekken. Zo snel zou ze zich namelijk niet gewonnen geven. Al was de sneeuw die was achtergebleven in haar haren en sjaal zo koud dat ze het gegarandeerd voor de rest van de dag zou voelen …
Christophe. 510 words. Outfit. notes. ♥ dino
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud
Turn all the colors to grey [+Allison] Empty
BerichtOnderwerp: Re: Turn all the colors to grey [+Allison]   Turn all the colors to grey [+Allison] Empty

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Turn all the colors to grey [+Allison]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Only show you my true colors [&Caro]
» Turn into gold and then into dust
» Every day. Every hour. Turn the pain into power
» Memories turn to dust, please don't bury us
» Let's turn that frown upside down [Lydia]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: Genosha Island :: Forest-
Ga naar: