INDEX GUIDE RULES GROUPS MEMBERS

Deel
 

 Don't bend don't break.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3
AuteurBericht
Storm Hall
Storm Hall
Class 3
Aantal berichten : 1904

Character Profile
Alias: Lupos
Age: 21 jaar
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 11:12 am

.Always live before you die.

Niets was oprecht gemakkelijk in een wereld vol mutanten. Storm dacht dat het doodnormale leven soms moeilijk kon zijn, dit was een heel ander level van moeilijk. Sinds hij mutant was geworden was niets echt gemakkelijk geweest, zelf een gesprek voeren leek soms al zo verdomd lastig te zijn. Zeker als er werd gesproken over mutaties, controle en van die dingen. Storm zorgde er dan ook voor dat het gesprek niet al te snel aan het oppervlak kwam. Hij hield Lupos altijd zo ver mogelijk weg van mensen, hij vertelde ze er niet over en ging er al zeker niet mee lopen pronken, wat er viel niets om trots op de zijn. Onderhands kende Genosha wel al het verhaal van de wolf die de beer bijna vermoordde, het was geen mooi verhaal en Storm droeg nog steeds een heel erg groot deel van dat schuldgevoel met zich mee. Van het ene leven in het andere stappen was ook niet gemakkelijk, het was een heuse aanpassing, Genosha. Hij had geen idee waar Dalton van kwam maar het zou altijd een aanpassing zijn, hoeveel je ook gewend was. Door de eerste dagen moest je jezelf sleuren tot het moment dat je iets of iemand kon vinden die je een houvast bood.

Dalton lachte om de plechtige belofte die Storm af legde waardoor hij spontaan mee lachte. ‘Je kunt niet ontkennen dat je eerste week niet spannend was.’ Glimlachte hij gelijk op de woorden. Je kon iedere student hier vragen hoe hun eerste week was, niemand zou kunnen vertellen dat hij achterna gezeten werd door een woeste hond. Dus hij had al iets om naar huis te schrijven mocht het nodig zijn. ‘Daar stem ik mee in, hoe graag ik van een beetje avontuur hou, dat was net een beetje teveel voor mij.’ Gaf hij grijnzend toe. Zijn definitie onder avontuur hebben was nou niet bepaald kwade honden achter je aan krijgen. Al hield avontuur grotendeels in dat hij zijn eigen grenzen moest verleggen, bij deze hield hij het eerlijk ver weg van zichzelf.

Toen Dalton opperde dat hij een kamergenoot had klaarde hij meteen op, dat was goed, zo was hij toch niet helemaal alleen in die eerste week hier op Genosha. Pas als hij de naam hoorde verstijfde zijn beweging een beetje, Cole? Er konden nooit twee Cole’s rond lopen met dezelfde leeftijd dus het kon haast niet anders dan zijn Cole zijn … de Cole met een weerwolf, Cole met Dux. Meteen ging er vanalles door zijn hoofd, Lupos ging met zijn sterke zintuigen op zoek naar de jongen die hij kostte wat koste wilde beschermen tegen alle mogelijke prikkels die Dux konden uitdagen … en Dalton was daar één van. ‘Ik ken hem.’ Zei Storm gelijk nadat Dalton hem vertelde dat hij Cole nog niet zo goed kende. ‘Hij is een hele goede jongen.’ Knikte hij instemmend. Cole was een leuke kerel, een goede kamergenoot zelf voor Dalton. Storm had enkel een beetje schrik voor dat andere deel, die waarschijnlijk een niet al te aardige kamergenoot zou zijn. Straks zou hij Cole maar eens opzoeken, voor de zekerheid. Storm was zo diep in zijn gedachten verzonken dat ze gelijk bij de speeltuin waren. Gelukkig maakte Dalton zijn opmerking ervoor dat hij al zijn kopzorgen vergat en gelijk luidop begon te grinniken. ‘Dat is inderdaad een speeltuin.’ Stemde hij geamuseerd in, een grote inderdaad. Storm sprong op één van de bankjes en wandelde eroverheen. ‘Ik denk dat dit een goede plaats is om rust te vinden, althans, ik kom hier wel vaker.’ Gaf hij toe. Zat hij uren op een schommel te staren naar zijn eigen problemen, positieve ingesteldheid enzo … nee, niet echt.
tag: Dalton --- words: 617 --- notes: --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Dalton Bunnell
Dalton Bunnell
Class 3
Aantal berichten : 168

Character Profile
Alias: Anubis
Age: 14 Years
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 11:44 am

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again


Voor zijn eerste week was het inderdaad al spannend geweest. Dat kon niemand gaan ontkennen en Storm bevestigde het nog even. Het was toch iets waar Dalton om moest lachen. ‘Alsof je eerste dagen niet spannend genoeg zijn,’ sprak hij met een glimlach. Alles was al spannend genoeg geweest, maar er moest nog wat bovenop komen. Dat beloofde wat voor de rest van zijn tijd op Genosha, maar het was niet dat hij er tegenop zag. Hij vond het niet nadelig om op het eiland vast te zitten en keek ernaar uit wat hij allemaal ging leren, maar natuurlijk kwam er een hoop onzekerheid bij kijken. Dat kon niemand veranderen, toch niet direct.
Voor Storm was het avontuur net wat teveel van het goede en instemmend knikte Dalton. ‘Daar ben ik het helemaal met je een,’ zei de jongen.

Ondanks Dalton niet veel wist van zijn kamergenoot, was het inderdaad goed om er één te hebben. Het kwam met een hoop gevaar, maar hij had de jongen al gewaarschuwd nooit het lichtje aan zijn bed uit te doen. Zolang dat werd nageleefd zat het goed. Verder kon hij niet klagen. Een kamergenoot zorgde ervoor dat je al zeker verplicht was om één iemand te kennen op het eiland. Het geluk was dat Cole dezelfde leeftijd had dus dat was ook nog een heel voordeel. Misschien als Dalton gewend was aan het eiland en wat op zijn gemak was, dat ze zelfs vrienden konden worden. Als Cole daartegen nog te maken wilde hebben met hem. Hij kon de jongen zijn woorden nog steeds goed horen in zijn hoofd. Ooit moest hij wel vertellen wat er met hem was. Hij MOEST het en dat stond hem niet aan.
Wanneer Dalton zei bij wie hij op de kamer lag, reageerde Storm een beetje vreemd. Het was het aanspannen van de spieren die hem waren opgevallen. Iemand ander zou het misschien niet zien, maar de jongen wel. ‘Uhm ja, waarschijnlijk,’ was het enige wat hij wist te antwoorden op wat Storm zij. De reactie van de jongen die naast hem liep, kon hij niet plaatsen. Dat was wat Dalton aan het twijfelen zetten, wat hem liet nadenken. Enkel kwam er geen enkele gedachten in zijn hoofd. Hij wist niet wat hij moest denken. Onbewust stak hij zijn handen in de zakken van zijn jas. ‘Ken je hem goed?’ Het was Dalton zijn beurt eens om op onderzoek uit te gaan. Hij wilde weten hoe het zat met de reactie van Storm en dat kon niet anders door ernaar te vragen. Zijn donkere ogen waren gericht op Storm zodat hij ieder detail zou kunnen zien. Dat was ineens ook Dalton zijn kans om misschien meer te weten te komen over zijn kamergenoot, zonder dat hij het direct moest vragen.

Zijn domme reactie over de speeltuin was niet onopgemerkt voorbij gegaan, maar hij trok toch even zijn mondhoek op. Nu was het in ieder geval duidelijk voor beide dat het een speeltuin was, daar was geen twijfel over mogelijk. ‘Ik ging vroeger wel vaker met mijn zusjes naar plekken als deze,’ zei hij nadenkend. De laatste keer dat hij die twee gezien had, was wanneer hij afscheid nam omdat hij op kamp vertrok. Het kamp was alles verkeerd liep en hij uiteindelijk eindigde op genosha. Sindsdien het kamp had hij niets meer gehoord van zijn familie. Misschien wisten ze niet eens waar dat Dalton was. Voor hetzelfde geld dachten ze dat hij dood was. Een ander kind was dood gevonden, door zijn schuld weliswaar, maar als hij nergens te bekennen was dachten ze misschien dat hij dood was. Of ze dachten dat hij juist de dader was. Misschien had hij daarom niets van hen gehoord. Hij was een moordenaar op de vlucht.
Terwijl dat Dalton diep in gedacht was, had zijn automatische piloot het overgenomen en was hij Storm gevolgd zonder dat hij het zelf doorhad. Wat moesten ze thuis wel niet denken van hem?

+ tagStorm
+ notesit started from nothing
BY MITZI
Terug naar boven Ga naar beneden
Storm Hall
Storm Hall
Class 3
Aantal berichten : 1904

Character Profile
Alias: Lupos
Age: 21 jaar
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 3:07 pm

.Always live before you die.

Storm glimlachte, een oprechte ontspannen glimlach om het onderwerp dat ze hadden. De jongen was hier amper een week en had nu al een razende hond achter zich aan gehad, eentje waar Lupos voor alle vrede te bewaren was moeten tussen komen. Voor nu kon Dalton niet zeggen dat zijn avontuur naar deze school niet spannend genoeg was geweest. ‘Ik hoop dat het je perfectief over deze school niet veranderd, je word niet elke dag achterna gezeten door honden.’ Glimlachte hij meteen. Was het een ongelukkig toeval? Misschien, Storm was op de verkeerde plaats en in het verkeerde gezelschap voor de honden. Want na alles wat hij nu al had opgewerkt was hij er haast zeker van dat het niet enkel Lupos was waar ze op reageerden, het was iets wat Dalton bij zich droeg dat een even gemene reactie veroorzaakte bij de dieren. En het zou misschien zo ver niet zijn gekomen als ze er elk apart waren geweest. Dan had Storm waarschijnlijk gewoon blijven zitten op het bankje in de hoop dat hij wakker zou worden. Wat hij nu wel was. Het was niet echt de manier die hij voor ogen had om wakker te blijven maar goed, gebeurd was gebeurd.

De jongen was hier een week, dat betekende dat hij Cole had ontmoet vlak na volle maan. Wat een goed ding was, Dux was zwak. En dat was misschien ook de reden dat het Storm niet was opgevallen toen hij bij Cole aan de kamer had gestaan deze week. De jongen had een lastige volle maan gehad en Storm voelde zich nog steeds schuldig dat hij er niet was kunnen zijn, dus hij probeerde Cole op te vrolijken, te steunen, helpen maar het viel zwaar, zwaarder dan hij had gedacht. Dat Dalton de reactie had gezien had Storm wel verwacht, hij deed nu niet bepaald moeite om het achter te houden. Het was een eerder bezorgde reactie, geen instemmende glimlach of enthousiasme omdat ze iemand kenden die de ander ook kende nee … gewoon bezorgdheid. Bij de vraag knikte Storm langzaam instemmend, zijn gedachten bij Cole en Lupos. ‘Ja.’ Zei hij uiteindelijk luidop. Hij keek opzij naar Dalton en trok kort zijn mondhoeken op. ‘Ik heb hem leren kennen op zijn eerste dagen hier, net als jou. Kan zeggen dat onze ontmoeting iets gelijkaardigs had met de ontmoeting die ik met hem had.’ Zei Storm zachtjes. Hij had Cole niet leren kennen als Cole, hij had eerst Dux leren kennen en in die situatie was Lupos er ook moeten tussen komen aangezien Storm hem niet alleen aan kon. ‘Ik heb iets met tieners op verkeerde momenten leren kennen.’ Bedacht hij zich luidop, waarna hij kort grinnikte. ‘Hij is een rustig persoon, net als iedereen heeft hij ook ergens wel een probleem. Maar ik help hem ermee, sinds we elkaar ontmoet hebben werken we vaker samen, soort van.’ Legde hij uit. Hij zou niet gaan zeggen wat Cole was, dat recht had hij niet maar hij wilde Dalton wel overtuigen dat Cole een goede jongen was net als hij Cole zou overtuigen dat Dalton dat was.

Storm keek kort opzij naar Dalton. ‘Twee zusjes, of meer? Jonger dan jou?’ Vroeg hij meteen nieuwsgierig. Hij was op het bankje gesprongen en Dalton deed hem onrechtstreeks na, wat zijn mondhoeken omhoog trok. Aan de andere kant sprong hij er weer af en wandelde met zijn handen in zijn zakken naar de speeltuin. ‘Ik heb een tien jaar jongere broer dus dit is geen onbekend terrein voor me.’ Hij bleef voor de glijbaan staan en keek naar boven. Ja, Levi nam altijd mooi de trap en dan de glijbaan naar beneden terwijl Storm altijd het tegenovergestelde had gedaan …
tag: Dalton --- words: 619 --- notes: --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Dalton Bunnell
Dalton Bunnell
Class 3
Aantal berichten : 168

Character Profile
Alias: Anubis
Age: 14 Years
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 3:43 pm

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again


Dalton hoopte toch dat niet elke week zo avontuurlijk ging worden. Zo nu en dan was leuk, want het bracht wat spanning, maar hij wilde goede spanning. Voor dat alles in zijn leven veranderde, zicht hij vaak het avontuur op samen met zijn zusjes. Hij deed niets liever, maar natuurlijk was het net wat anders. Het was niet dat hij toen achterna werd gezeten door wilde honden.
Storm waarschuwde dat je niet elke dag achterna werd gezeten door honden en Dalton zuchten overdreven. ‘Wat jammer, dadelijk ga ik nog denken dat het hier saai is,’ zei hij geacteerd. ‘Misschien moet ik maar weer naar huis gaan, daar valt er nog wat te doen,’ ging hij zuchtend verder. Doordat hij zo hard overdreef, was het duidelijk dat hij het grappend bedoelde.


Dalton moest lachen wanneer hij hoorde dat de ontmoeting met Cole ook geen al te groot succes was geweest. Bijna alsof dat Storm zo’n ontmoetingen aantrok. ‘Misschien moet je dat op een T-shirt laten zetten, dan zijn mensen gewaarschuwd dat ze een avontuur kunnen verwachten,’ zei Dalton met een glimlach. Als het met Cole ook gelijkaardig was gebeurd, kon het best nog grappig zijn om er misschien eens wat over te zeggen. Dan konden de twee hun wilde avonturen met Storm vertellen. Eerlijk was eerlijk, hij was benieuwd wat de twee meegemaakt hadden.
De glimlach die Dalton op zijn gezicht had, verdween enkel bij de woorden van Storm. Dus ook Cole had een probleem? Daar had de jongen hem niets van verteld. Dat terwijl er verwacht werd van Dalton dat hij wel zomaar ging zeggen wat zijn probleem was. Maar misschien dat het niets voorstelde, al was het erg genoeg om hulp nodig te hebben van iemand anders. ‘Daar had hij me niks van verteld,’ zei hij met zijn kiezen op elkaar gedrukt. Vroeger had het hem niets uitgemaakt als hij het voor hem verzweeg en eigenlijk begreep hij niet eens waarom hij het lastig vond. Zelf had Dalton ook nog niet alles verteld, maar het feit dat Cole tegen hem had gezegd dat hij het ooit wel moest doen, zat hem tegen. Het was zelfs niet eens zo erg en toch...hij vond het niet aangenaam. ‘Heeft hij soms problemen met zijn vakken op school?’ vroeg hij vervolgens en hij keek opzij naar Storm. Het was een onschuldige vraag, die zo niet was bedoeld. Als het daar niet mee te maken had, wist hij al veel meer. Je had pas hulp nodig met problemen als het iets groot was of toch zeker iets belangrijk.


Omdat hij sowieso al in gedachten verzonken was, had hij niet door dat hij gewoon blindelings volgde. ‘Jongere zusjes,’ reageerde hij op een dromerige toon. Hij ging zijn familie een brief sturen, als dat mogelijk was. ‘Maar we zijn niet echt echt familie, als je ze ziet merk je het direct,’ begon Dalton. Hij hoopte door er gewoon over te praten, dat hij zich kon focussen op het goede. ‘Je zou het direct merken want ze hebben echt heel blond haar,’ zei hij met een glimlach. Ondanks dat Dalton qua uiterlijk niet in de familie had gepast, had hij zich nooit buitengesloten gevoeld. Hij vond het niet eens erg dat hij geadopteerd was en dat terwijl velen het er blijkbaar moeilijk mee hadden.  
‘Oudere broer zijn is zwaar werk,’ grapte Dalton aangezien dat hij niet de enige was die de oudste was.

+ tagStorm
+ notesit started from nothing
BY MITZI
Terug naar boven Ga naar beneden
Storm Hall
Storm Hall
Class 3
Aantal berichten : 1904

Character Profile
Alias: Lupos
Age: 21 jaar
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 4:09 pm

.Always live before you die.

Saai … nee, als het één ding was dat Genosha niet was dan was het wel saai. Of het lag aan Storm, hij leek de problemen wel aan te trekken. Daarnaast had hij ook Devon en als de problemen hem niet aantrokken dan was er Devon met een geweldig plan om de dag te vullen of een feestje te organiseren. Dus nee, Storm had nog geen enkel moment het gevoel gehad dat hij zich hier eenzaam voelde, of dat het saai was. Wat niet wilde zeggen dat hij thuis niet miste, het was nog steeds zijn grootste prioriteit. Hij zou beter worden, hij zou controle nemen en dan zou hij terug naar huis gaan, naar Camille, zijn broertje, zijn ouders en al zijn andere vrienden. Als hij voor die keuze zou staan dan zou hij een week terug blindelings ervoor hebben gekozen om huiswaarts te gaan. Maar het was anders nu, hij had Denni, hij moest twee keer denken voor hij zoiets zou zeggen, vanwege haar. Storm moest lachen om de serieuze woorden van Dalton. ‘Als jij ooit op het punt komt dat je vind dat het hier saai is dan kom je mij opzoeken.’ Hij bleef even staan, verlaagde zich wat tot ooghoogte van Dalton en keek hem uitdagend aan. ‘Dan toon ik je het niet saaie deel van dit eiland.’ Beloofde hij weer. Hij kwam weer recht en wandelde verder. ‘En deze keer komen daar geen honden aan te pas, ik kan ook leukere dingen doen dan dat.’ Verzekerde hij. Je kon hier zoveel doen.

Wat Dalton vervolgens zei, dat hij maar een T-shirt moest laten printen met een grote gevarendriehoek ofzo deed hem luidop lachen. Hij sloeg zijn hoofd achterover en lachte luidop waarna hij hoofdschudden naar Dalton keek. ‘Je zit vol goede ideeën kleine vriend, misschien vraag ik hem voor kerst aan iemand.’ Hij haalde zijn wenkbrauwen tweemaal op. Denni zou het niet appreciëren, maar Devon zou er wel enorm om kunnen lachen. Het was komisch, het idee dat hij zo zou rond lopen op school. Avontuur hier, met een grote pijl naar Storm’s charmante gezicht. Dat het onderwerp voor een moment helemaal rond Cole draaide zorgde ervoor dat Storm een beetje voorzichtiger moest zijn met wat hij zei. Dalton dacht er duidelijk over na, Storm probeerde het luchtig te houden. ‘Vertel jij meteen al je problemen?’ Kaatste hij voorzichtig de vraag terug. ‘Ik in ieder geval niet, Cole is ook niet het type om snel alles te vertellen. Geef hem wat tijd, ik ben zeker dat jullie goede kamergenoten voor elkaar zullen zijn.’ Het had vertrouwen nodig om je problemen te vertellen. Hij had niet gezegd dat het grote problemen waren maar het feit dat Cole er hulp bij nodig had verraadde het een beetje. De vraag die Dalton stelde deed Storm kort peinzend naar de bomen staren. Hij kon liegen … maar hij had er een hekel aan. Had Cole problemen met zijn vakken? Hij liep onderhand waarschijnlijk al achter door volle maan maar verder … ‘Misschien.’ Mijmerde hij uiteindelijk, nog steeds in gedachten verzonken. ‘Ik geloof niet dat er een mutant is op dit eiland zonder enig probleem. Ik ben zeker dat iedereen iets heeft waar het moeilijk mee gaat, op welk vlak dan ook. Geld voor jou, voor mij, voor Cole. Maar dat zijn dingen die hij je moet zeggen, ik ga me er niet mee moeien.’ Glimlachte hij uiteindelijk ontspannen. Nee dit was tussen Dalton en Cole.

Hij stond onderaan de glijbaan en keek naar boven. Bij de woorden van Dalton keek hij opzij, twee jongeren zusjes dus. Toen hij uitlegde dat ze niet compleet familie waren, en blond gleed zijn blik kort naar het zwarte haar van Dalton. ‘Geadopteerd,’ Raadde hij stilletjes. Hij wandelde een paar passen achteruit en liep dan naar de glijbaan, beklom hem van onder naar boven met enkele soepele sprongen over het gladde ijzer. ‘Ik heb ook een zus, soort van, we zouden haar ook kunnen adopteren, ze is vaker bij mij thuis dan wat anders.’ Grinnikte hij bij gedachten aan zijn allerbeste vriendin. God, Camille zou hier moeten zijn. Hij bleef boven staan en keek omlaag naar Dalton, grinnikte om de woorden. ‘Heel zwaar werk, we moeten alle niet leuke dingen dingen, zoals meekomen naar speeltuinen enzo.’ Wees hij om zich heen alvorens hij er langs achter, via het trapje weer af sprong. Het was duidelijk dat Storm soort van in beweging wilde blijven, misschien om Lupos meer af te leiden van Dalton?
tag: Dalton --- words: 748 --- notes: --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Dalton Bunnell
Dalton Bunnell
Class 3
Aantal berichten : 168

Character Profile
Alias: Anubis
Age: 14 Years
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 4:44 pm

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again


Soms gebeurde het dat Dalton niet reageerde zoals het hoorden. Zoals hij hoorde te reageren. Hij wist zelf niet waar het vandaan kwam, maar hij kon er weinig tegen doen. Wanneer dat ze begonnen over Cole, was dat wat er gebeurde. Het was voor Dalton alsof dat een andere karakter zijn eigen aan de kant schoof en het overnam. Zo gebeurde het wel vaker dat Dalton zichzelf niet meer herkende en dat maakten het allemaal heel beangstigend.


Dalton keek vanuit zijn ooghoeken naar Storm wanneer dat hij Cole aan het verdedigen was. Niet iets dat vreemd was, want die twee kende elkaar duidelijk al beter. Het was gewoon dat bij de jongen de onbekende frustratie weer naar boven kwam. Hij had er een hekel aan dat hij zich zo geërgerd voelde om iets dat hij al te goed begreep. ‘Ik was niet degene die zei dat hij het ooit wel moest vertellen,’ zei Dalton terwijl dat hij met zijn ogen rolde. Dat bleef echt het probleem dat hij met zich mee sleurde. Hij had het gevoel had dat hij bijna gedwongen werd om alles open en bloot te vertellen. Maar wat Storm zei begreep hij uiteraard wel. Het was gewoon...eigenlijk wist hij niet eens wat het was. Wat hij wel wist, was dat de hoofdpijn erger werd.
Omdat hij wilde weten wat het precies was met Cole, had hij een onschuldige vraag gesteld. Als je problemen had met school, kon dat helemaal geen kwaad. Er waren wel meerdere studenten die daar problemen mee zouden hebben. Niet iedereen was overal even goed in. Dat Storm niet antwoordde met een ‘ja’ en er een verhaal rond vertelde, liet enkel meer vragen opkomen. ‘Hm,’ reageerde hij enkel even kort. ‘Misschien moet ik dan ook zeggen dat hij het wel eens moet vertellen,’ mompelde Dalton geërgerd. Het was een heel andere toon waarop hij sprak dan normaal het geval was. Het was niet voor Dalton om op zo’n toon te spreken.
Even haalde Dalton diep adem en probeerde zijn emoties weer onder controle te krijgen. Zo hoorde hij niet te reageren. Dat was niet hoe hij erover dacht. Cole had het toen enkel verkeerd verwoord. Dat kon gebeuren.
‘Sorry,’ zei Dalton uiteindelijk zacht en zijn ogen waren op de grond gericht.


Gelukkig dat het niet heel de tijd over Cole bleef gaan en dat Dalton zichzelf toch wist te herpakken. Even had hij in de knoop gezeten met zijn gedachten over zijn familie, maar dat was normaal. Hij miste ze en hij wist niet wanneer hij ooit nog van hen ging horen. Misschien wel nooit meer. ‘Dan is ze gewoon een zus,’ sprak Dalton over het feit dat er bij Storm iemand was die meer daar was dan thuis. Vervolgens moest hij lachen en knikte hij enkele keren instemmend. ‘Dat is het verschrikkelijkste wat ze van je kunnen vragen,’ zei hij lachend.
Ondertussen was Storm de glijbaan opgeklommen en er langs de andere kant weer afgeklommen. Dalton daarentegen bleef staan waar dat hij stond en keek enkel toe. Hij wist zichzelf geen houding te geven en keek dus enkel maar toe.

+ tagStorm
+ notesit started from nothing
BY MITZI
Terug naar boven Ga naar beneden
Storm Hall
Storm Hall
Class 3
Aantal berichten : 1904

Character Profile
Alias: Lupos
Age: 21 jaar
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 5:55 pm

.Always live before you die.

Op het eerste zich was het precies of er toch niet zo’n goede start tussen Dalton en Cole was geweest. Erger, hij had Cole niet eens iets horen zeggen over een kamergenoot, iets waar hij volgens Storm wel enthousiast over zou zijn geweest moest he daadwerkelijk een “leuk” iemand zijn? Maar aan de andere kant, Cole had veel te verwerken gehad dus Storm zou het wel begrijpen als hij iets niet zou zeggen als een nieuwe kamergenoot. OF hij ging er gewoon van uit dat Lupos eerder zou zijn met het ontdekken ervan … wat ook niet was gebeurd. Dus het kon evengoed een groot misverstand zijn geweest. Het was in ieder geval duidelijk dat Dalton het nog niet zo goed kon vinden met Cole. Wat had de jongen gedaan om dit soort reactie uit te lokken. Het was niet dat Dalton kwaad leek, toch was het geen positieve vibe die hij aanvoelde.

En de woorden bevestigde eigenlijk al wat hij had willen aanvoelen. Hij rolde zelf met zijn ogen. Storm opende zijn mond maar zweeg. Hij zou niet tussen de twee in komen te staan. Ja, hij kende Cole langer dus hij zou Cole sneller verdedigen maar hij wilde niet dat het invloed had op Dalton. En het was een soort grote broer instinct, hij wilde beide jongens beschermen naar het beste wat hij kon doen. Het was logisch van Cole … om te weten waar hij mee te maken had maar Cole moest ook begrijpen dat het geheel wederzijds ook was. Ze hadden beide recht op informatie van de ander. Hij had Devon ook meteen gezegd waar het op stond en Devon had bijna meteen gezegd waar het voor hem op stond. Wat meteen duidelijk werkt dat Storm het probleemgeval was in de kamer, met Devon was helemaal niets mis buiten zijn motivatie om te studeren. Toen Dalton verder ging knikte Storm meteen instemmend. ‘Fair.’ Reageerde hij meteen. Het was niet meer dan eerlijk in zijn ogen en op dat vlak steunde hij Dalton dan ook de volle honderd procent. ‘Ik zeg niet dat jullie alles van elkaar moeten weten maar ik vind,’ hij zweeg en haalde zijn hand kort eens door zijn haar. ‘ik vind wel dat jullie vertrouwen moeten winnen in elkaar en dat kan enkel als je zegt waar de problemen zijn. Zo heb ik het ook gedaan met mijn kamergenoot.’ Haalde hij zachtjes zijn schouders op. En toen verontschuldigde Dalton zich. Storm wilde hem een schouderklopje geven maar hij wilde niet meer de reactie uitlokken waar Lupos eerder was opgevlogen dus hield hij zijn handen keurig in zijn zakken. ‘Zeg geen sorry, ik begrijp het.’ Glimlachte hij bemoedigend. ‘Daarnaast wil ik altijd helpen, al is het met goede raad, je kan altijd bij mij terecht, zoals ik zei … ik heb een zwak voor tieners van jouw leeftijd en jonger.’ Hij knipoogde. Maar hij meende het, hij wilde dat Dalton wist dat hij op Storm kon rekenen, ongeacht wat.

Hij was de glijbaan opgekropen toen Dalton weer sprak. ‘Waarschijnlijk.’ Stemde hij zachtjes in. Ja, Camille was een zus voor hem, meer zus dan beste vriendin misschien wel, zo voelde het althans. En zij zat daar nu in het verre Londen terwijl hij hier vast zat. Hij moest gelijk weer glimlachen bij de grappende opmerking van de jongen. Hij sprong van de glijbaan en keek hem grijnzend aan. ‘Ik vind het niet erg, grote broer zijn heeft ook voordelen.’ Glimlachte hij. Hij voelde zijn gsm afgaan en nam hem gelijk uit zijn achterzak. Het was een wonder dat hij die niet was verloren tijdens het rennen. Een bericht, Devon. Hij keek spijtig op naar Dalton. ‘Over kamergenoten gesproken, de mijne heeft me nodig.’ Zei hij zachtjes. Hij typte een antwoord en keek dan weer naar Dalton. ‘Red je het zonder mij?’ Vroeg hij vriendelijk. ‘Beloof je om niet naar de honden terug te keren vandaag?’ Dit met een halve grijns …
tag: Dalton --- words: 656 --- notes: --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Dalton Bunnell
Dalton Bunnell
Class 3
Aantal berichten : 168

Character Profile
Alias: Anubis
Age: 14 Years
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 6:17 pm

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again


Het was niet dat Dalton meteen iets tegen Cole had. De jongen was vriendelijk, had hem een rondleiding gegeven en hij kon met hem lachen. Het was enkel dat ene misverstand dat Dalton bleef achtervolgen. Enkel en alleen omdat het ging over iets heel persoonlijk. Dat was het enige. Dacht Dalton in elk geval toch. Na een tijd zou hij het vast wel kunnen vergeten, maar het zat nog te vers in zijn geheugen.


Daarom dat het ook een klein beetje verkeerd liep wanneer dat hij er met Storm over begon. Dalton zei dingen die hij absoluut niet wilde zeggen. Hij sprak kwaad over iemand, die hij nog maar net kende en waar hij vrienden mee wilde worden. Als hij Storm geloofd, zou hij uiteindelijk wel met Cole kunnen praten over zijn problemen als de twee elkaar vertrouwde. Dan zou hij ook weten wat de problemen van de andere waren, want dat wilde hij weten, ook al maakte het hem helemaal niets uit. Dalton wilde het weten en niet weten. Wie zou daar geen hoofdpijn van krijgen als je met zo een gedachten rond liep. ‘Je hebt vast wel gelijk.’
De sorry die dat hij had uitgesproken was niet enkel voor Storm geweest, maar ook tegen zichzelf. Hij had zichzelf gezegd dat hij niet mocht toegeven aan de onbekende emoties en toch deed hij het. Keer op keer deed hij het weer. Hij haalde bij de uitleg van Storm ook even zijn schouders op. ‘Yeah,’ was het korte antwoord dat hij erop gaf. Dat hij ook sorry tegen zichzelf gaf zou hij niet gaan uitleggen tegen de anderen, als hij dat deed, dan zou hij alles moeten gaan uitleggen en dat wilde hij absoluut niet. Zijn schouders liet hij wat hangen en zijn voet bewoog hij van voor naar achter, waarbij hij wat zand omhoog liet vliegen. ‘Cole was wel vriendelijk, ik weet niet waarom dat een paar woorden me zo...kwaad maken?’ legde hij dan toch even kort uit en daar trok hij één mondhoek bij op. ‘Problemen enzo waarschijnlijk,’ probeerde hij zo luchtig mogelijk te zeggen met een iets bredere glimlach. Dat was in elk geval wel de reden. Dalton was daar zeker van.


Eén jongen en twee meisjes, je zou denken dat het gegarandeerd ruzie was, maar Dalton had amper tot nooit ruzie gehad. Ze voelde elkaar alle drie goed aan en daarom dat ze waarschijnlijk nog nooit echte ruzie hadden gehad. ‘Dat is waar, zou niets liever hebben dan dat ik terug grote broer kan spelen,’ zei hij lachend, maar het had iets eenzaam, gewoon omdat hij de tweeling echt wel miste.
Wanneer dat Storm zijn gsm uit zijn broekzak nam keek hij gelijk op. ‘Veel succes in dat geval,’ sprak hij tegen Storm. Hij had namelijk nog steeds de bloedvlek op zijn kleding zitten. Enkel moest hij vervolgens wel grinniken om de opmerking. ‘Ik heb genoeg geblaf gehoord voor een hele week,’ zei hij weer vrolijker.

+ tagStorm
+ notesit started from nothing
BY MITZI
Terug naar boven Ga naar beneden
Storm Hall
Storm Hall
Class 3
Aantal berichten : 1904

Character Profile
Alias: Lupos
Age: 21 jaar
Occupation:
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Emptyzo nov 06, 2016 6:55 pm

.Always live before you die.

Hij had vast wel gelijk … het klonk niet bepaald overtuigend en Storm voelde zich er een beetje terneergeslagen door. ‘Ik heb altijd gelijk.’ Zei hij zachtjes, om de sfeer een beetje luchtiger te maken. Het was een beetje Storm zijn fout dat ze hier nu beide zo wat liepen te kniezen om Cole dan noch wel. Hij had geen idee hoe het gesprek was geweest of wat er was gebeurd, hij wist enkel dat Cole iets had gezegd dat misschien meer klonk als een bevel dan als een vraag. Maar moest Dalton helemaal niets te verbergen hebben dan zou hij daar waarschijnlijk geheel spontaan op gereageerd hebben maar zo was het niet gelopen. Dus dat zei dat er iets was bij Dalton net als er iets was bij Storm en Cole … iets waar ze niet graag over praatte. Toen hij aangaf dat Cole wel vriendelijk was enzo kon hij niets anders dan flauw glimlachen, hij kende het ergens wel. ‘Het is een nieuwe situatie voor je Dalton, ik ga niet ontkennen dat het niet lastig is deze hele nieuwe wereld. De eerste week dat ik hier was was ik ook behoorlijk prikkelbaar.’ Hij zweeg en schudde zijn hoofd. ‘Geef het gewoon tijd.’ Beter advies kon hij niet geven. Bij de woorden erachter keek Storm hem kort onderzoekend aan. Hij zei er niets op, hij keek de jongen gewoon aan, met voorzichtigheid maar met Lupos op de voorgrond. Problemen … iedereen had ze en ze zouden altijd blijven.

Praten over broers en zus was een grote herinnering aan het verleden voor Storm. Dan kon hij zo zijn broer hier over de speeltuin zien rennen, Dalton zou hem waarschijnlijk aardig vinden. Maar het was een goed ding dat Levi hier niet was want dat betekende dat hij geen mutant was en dat betekende dat hij niet met de problemen te maken kreeg waar de mutanten hier wel allemaal op hun eigen manier mee te maken hadden. Bij de woorden van Dalton keek hij glimlachend opzij. ‘Ik probeer een beetje grote broer te zijn hier.’ Gaf hij grijnzend toe. ‘Dat is tenminste iets waar ik nog goed in ben.’ Ging hij luchtig verder, te luchtig. En toen besloot Devon hen te storen, Storm keek op van zijn gsm en glimlachte om het feit dat Dalton hem succes wenste. ‘Bedankt, bij hem zal het nog mee vallen.’ Knipoogde hij terwijl hij zich oriënteerde en een paar stappen achterwaarts richting het schoolgebouw zette. Toen Dalton bevestigde dat hij genoeg geblaf gehoord had knikte Storm goedkeurend. ‘Als je me nodig hebt, de meesten noemen me Hall hier, ik lig op het eerste verdieping nummer 21 dus je bent altijd welkom.’ Knipoogde hij alvorens hij zich draaide en naar het schoolgebouw wandelde. Het was goed geweest, ondanks het avontuur had hij er weer een vriend bij, een kleine weliswaar, iemand die hij evenals de anderen zou beschermen …
tag: Dalton --- words: 482 --- notes: --- outfit: -
© SHE MEANS WAR AT ATF
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud
Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty
BerichtOnderwerp: Re: Don't bend don't break.   Don't bend don't break. - Pagina 3 Empty

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Don't bend don't break.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 3 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Break the mould
» Open - Let's take a break.
» I'd rather explode then break [open]
» This world is only gonna break your heart
» I don't wanna go to school, I just wanna break the rules.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Prophecy Of Fate :: Ruins of Genosha :: School - Outside :: Animal Shelter-
Ga naar: